سرویس ویژه نمایندگی لنز و عدسی های عینک ایتالیا در ایران با نام تجاری LTL فعال شد اینجا را ببینید  /  سرویس ویژه بانک پاسارگارد فعال شد / سرویس ویژه شورای انجمنهای علمی ایران را از اینجا ببینید       
کد خبر: ۱۰۹۶۸۸
تاریخ انتشار: ۲۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۸
اکثر سوانح هوایی مرگ‌بار نیستند. (از میان ۳۰۱ سانحه هوایی رخ‌داده در طول ۱۰ سال گذشته، کم‌تر از یک چهارم آن‌ها منجر به مرگ مسافرین شده)، اکثر سانحه‌ها از نوع کم شدن ارتفاع هواپیما یا سر خوردن آن روی باند فرود و برخوردش با یک تپه خاکی در پایان باند یا همین نوع اتفاق‌هاست که تلفات جانی چندانی ندارند.

شعار سال: اگر تعداد سفرهای هوایی‌تان زیاد باشد، شاید داستان خلبانی که پس از فرود با این جمله از مسافران خود خداحافظی کرد را شنیده باشید: «امن‌ترین بخش سفر شما هم‌اکنون به پایان رسید». این فقط خودستایی و اغراق یک خلبان نیست؛ بلکه حقیقتی‌ست که بسیاری از مسافرین هوایی قدرش را به درستی نمی‌دانند. در ادامه این مقاله را به نقل از سفرمی بخوانید.

دفعه بعد که پس از خروج از فرودگاه دارید سوار تاکسی می‌شوید تا به مقصد نهایی خود برسید، این را در نظر بگیرید که واقعا درمورد راننده‌ای که جان‌تان را در دستان‌اش گذاشته‌اید چه می‌دانید؟ چه‌قدر به اتومبیلی که سوار آن شده‌اید رسیدگی شده؟ از پنجره به بیرون نگاه کنید. آیا تمام چراغ‌های راهنمایی به درستی کار می‌کنند؟ آیا وضعیت جاده مناسب است؟ باقی راننده‌ها چه؟ کجا و چه‌طور رانندگی را یاد گرفته‌اند؟ چه‌قدر نکاتی مثل خواب کافی یا هدم مصرف داروهای خواب آور را رعایت کرده‌اند؟

ایمنی، مجموعه‌ای از اطلاعات مختلف درمورد یک ریسک است که در نهایت تبدیل به عمل می‌شوند، و هیچ یک از انوع حمل‌ونقل به اندازه حمل‌ونقل هوایی مجموعه گسترده‌تری از خطاهای انسانی و ماشینی را پوشش نداده و پیش‌بینی نکرده‌اند. نتیجه این‌که احتمال هرگونه تلفات جانی هنگام پیش رفتن با سرعت ۵۰۰ مایل بر ساعت در ارتفاع شش مایلی از سطح زمین، از هر نوع حمل‌ونقل کم‌تر است. از صندلی‌های هواپیما گرفته تا هوای کابین، مسیر و ارتفاع پرواز، همه تصمیمات در صنعت هواپیمایی تجاری پس از بررسی کامل و در نظر گرفتن تمام تاثیرات آن روی ایمنی پرواز اتخاذ می‌شوند.

طراحی هواپیما
در ۵۰ سال اخیر، خطوط هواپیمایی مسافربری در مجموع نزدیک به یک میلیارد ساعت پرواز داشته‌اند که باعث شده مسئله جمع‌آوری داده‌های مختلف در این صنعت با دقت و وسواس بیش‌تری دنبال شود و جریان دائمی اطلاعات، موجب بهبود روز افزون طراحی هواپیماها و موتورهایشان گردد. «بیل بوزین» نایب رئیس ایمنی پروازها در شرکت ایرباس آمریکا در این باره می‌گوید «ما در حال بهتر شدن و پیشرفت روز افزون هستیم». به گفته وی، اطلاعات گسترده به دست آمده، به مهندسین صنعت هوایی درک واقعی‌تری از محدودیت‌های ماشین‌های به کار رفته در صنعت می‌دهد.

بوزین می‌گوید «در گذشته بال هواپیما با طول دوبرابر طراحی می‌شد» و این بدترین وضعیتی بود که یک هواپیما می‌توانست با آن روبه‌رو شود. اما امروزه تولیدکنندگان می‌دانند که در دنیای واقعی چه می‌گذرد و این باعث تسهیل روند بهبود در طراحی‌ها شده، که می‌تواند یک تغییر اساسی و جدی در حوزه ایمنی پرواز ایجاد کند.

فن‌آوری کابین خلبان
در پروازهای امروزی خلبان بیش‌تر نقش تحلیل‌گری و مدیریت اطلاعات را بر عهده می‌گیرد و بخش قدرتی و عضلانی کار به عهده فن‌آوری‌های جدید است. موقعیت‌یابی جهانی به کمک ماهواره‌ها، نمایش‌گرهای پیشرفته و ارتباطات از راه دور باعث شده‌اند پروازهای امروزی دارای درجه‌ای از دقت باشند که پیش‌تر ممکن نبود. «جولی اودانل» یکی از سخن‌گویان شرکت بوئینگ می‌گوید «در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی، حادثه‌های مرگ‌بار تقریبا به ازای هر ۲۰۰هزار پرواز یک بار رخ می‌داد. اما رکورد ایمنی جهانی در حال حاضر بیش از ده برابر بهتر شده است یعنی سوانح مرگ‌بار به ازای بیش از دو میلیون پرواز یک بار اتفاق می‌افتند». وسایل جدید تعبیه‌شده در کابین خلبان که او را از عوارض زمین و پستی و بلندی‌های پیش رو و مسیر هواپیماهای دیگر باخبر می‌سازند، بیش‌ترین تاثیر را در بهبود این آمار داشته‌اند. البته تنها وسایل جدید نیستند که باعث بهبود خلبانی شده‌اند.

کابین مسافران
ممکن است تعجب کنید اما به جایی که شما در آن می‌نشینید هم به اندازه کابین خلبان توجه می‌شود. جادار یا تنگ، فرست‌کلاس یا اکونومی فرقی نمی‌کند، تمام صندلی‌های هواپیما باید استانداردهای خاصی از لحاظ دوام و محافظت هنگام برخورد سر (در صورت حادثه) را رعایت کنند. صندلی‌های هواپیماهای مدرن می‌توانند در برابر نیرویی که ۱۶ برابر نیروی جاذبه شدت داشته باشد نیز مقاومت کنند. «دیوید اسه» که یک مهندس تست و آزمایش است درمورد این رقم می‌گوید «وقتی که یک هواپیمای در حال حرکت به طور کاملا ناگهانی بایستد، چنین فشاری ایجاد می‌شود». اما محافظت از صندلی‌ها به این‌جا ختم نمی‌شود. پارچه‌های استفاده‌ شده و بالش‌ها همه از جنس الیاف ضدآتش هستند و خودبه‌خود خاموش می‌شوند و دودهای سمی نیز منتشر نمی‌کنند. حتی موادی که در ساخت پشت صندلی استفاده می‌شوند نیز مورد آزمایش‌های مختلف قرار می‌گیرند تا اطمینان حاصل شود که نمی‌توانند ضرر خاصی ایجاد کنند. پوشش بیرونی و عایق کابین مسافران نیز ضدآتش است و چراغ‌های اضطراری نیز نزدیک به کف کابین قرار دارند. «اودانل» از شرکت بوئینگ می‌گوید این کار باعث می‌شود تا در صورت پر شدن کابین از دود، مسافرین بتوانند به راحتی در خروجی را پیدا کنند.


چیزی که به خاطر سپردن‌اش بسیار مهم است: اکثر سوانح هوایی مرگ‌بار نیستند. (از میان ۳۰۱ سانحه هوایی رخ‌داده در طول ۱۰ سال گذشته، کم‌تر از یک چهارم آن‌ها منجر به مرگ مسافرین شده) به گفته اسه، اکثر سانحه‌ها از نوع کم شدن ارتفاع هواپیما یا سر خوردن آن روی باند فرود و برخوردش با یک تپه خاکی در پایان باند یا همین نوع اتفاق‌هاست که تلفات جانی چندانی ندارند.

کنترل ترافیک هوایی
ممکن است هواپیماها و خلبان‌ها ستاره‌های نمایش در صنعت هوایی تجاری باشند، اما در پشت صحنه یک سیستم جدید کنترل ترافیک هوایی در حال ساخته شدن است که در آن هواپیماهایی که با استفاده از سیستم جی‌پی‌اس کنترل می‌شوند، از مسیرهای برنامه‌ریزی‌شده عبور می‌کنند و در عین حال ارتباط‌شان با هم و با زمین را قطع نمی‌کنند. این سیستم با گذشته و استفاده از نقشه و تخته‌سیاه و تعیین مسیر هواپیما با مداد و کاغذ بسیار متفاوت است. با وجود بیش از ۲۸ میلیون پرواز صورت‌گرفته در طول سال گذشته، پروسه‌ای بسیار هوشمند برای مدیریت مناسب و ایمن تعداد بالا و در حال رشد ناوگان‌های هوایی لازم است.

به گفته «کن شپرو» مدیر بازاریابی شرکت GE، بسیاری از هواپیماهای امروزی توانایی پرواز در یک پنجره جغرافیای کاملا مشخص را دارند، به صورتی که «موقعیت افقی آن‌ها بیش‌تر از یک طول بال و موقعیت عمودی‌شان بیش‌تر از ارتفاع دم هواپیما» است، تا از محدوده تعیین‌شده خارج نشود. اتصال سیستم‌های روی زمین با سیستم‌های نصب‌شده در هواپیما در واقع بزرگ‌راه‌هایی را در آسمان ایجاد می‌کند که هیچ‌کس از محدوده آن‌ها خارج نمی‌شود.

«استیو فلوتون» که قبلا خلبان بوده و شرکت مسیریابی «ناوروس» را تاسیس کرده می‌گوید «سیستم‌های خودکار، خط سیر هواپیما را تعیین می‌کنند و در اکثر مواقع برج‌های مراقبت و کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی فقط به هواپیماها اجازه عبور می‌دهند» (شرکت ناوروس در سال ۲۰۰۹ توسط GE خریداری شده) پستی و بلندی‌های چالش‌برانگیز، امکان دید پایین، هوای نامناسب و سایر خطراتی که می‌توانند فرودگاه‌ها را ببندند و مسیر هواپیماها را عوض کنند، امروز دیگر باعث به وجود آمدن آشوب و بی‌نظمی نمی‌شوند. به گفته فلوتون «امروزه دیگر همه چیز عوض شده و دنیای جدیدی شکل گرفته است

کنترل فرودگاه
بهبودهای انجام‌شده برای بالا بردن ایمنی در فرودگاه‌ها بیش‌تر به چشم می‌آیند. مانیتورهای تشخیص حرکت، تمام وسایل نقلیه روی باندهای فرود، راه‌های تاکسی‌ها و گیت‌های ترمینال‌ها را نشان می‌دهند و کنترل‌کننده‌ها در صورت امکان وقوع برخورد، از سوی سیستم هشدار دریافت می‌کنند. «دیل رایت» که مسئول بخش ایمنی در انجمن ملی کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی در آمریکاست می‌گوید «ایمنی در حال حاضر از همیشه بیش‌تر است. سیستم‌های جدید میزان ریسک را بسیار پایین آورده‌اند و این مسئله بسیار مهمی است

پول در گردش
در سال ۲۰۰۸، نقش صنعت هوایی تجاری در اقتصاد جهان حدود ۳.۵۶ تریلیون دلار تخمین زده شد. این عدد برای شرکت‌هایی که به صورت مستقیم در صنعت هوایی تجاری حضور دارند و شرکت‌هایی که برای اعمال جدیدترین پیشرفت‌های علمی و مهندسی در جهت کمک به صنعت برای بالا بردن روزافزون ایمنی پروازها فعالیت می‌کنند به دست آمده است. مشخصا مقدار زیادی پول به عمل‌کرد مناسب این شرکت‌ها بستگی دارد.

پس دفعه بعد که کاپیتان ورود شما به هواپیما را خوش‌آمد می‌گوید، می‌توانید به راحتی روی صندلی‌تان لم بدهید و به راحتی از پروازتان لذت ببرید. طی کردن مسیر سفر به صورت هوایی، ایمن‌ترین بخش از سفر شماست.

شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از وبسایت فردا، تاریخ 15 آبان 95، کد مطلب: 586545: www.fardanews.com



اخبار مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
آخرین اخبار
پربازدیدترین
پربحث ترین