سرویس ویژه نمایندگی لنز و عدسی های عینک ایتالیا در ایران با نام تجاری LTL فعال شد اینجا را ببینید  /  سرویس ویژه بانک پاسارگارد فعال شد / سرویس ویژه شورای انجمنهای علمی ایران را از اینجا ببینید       
کد خبر: ۱۳۸۱۳۱
تاریخ انتشار: ۱۰ تير ۱۳۹۷ - ۰۹:۵۴
در پرداختن به حوزه گردشگری، نباید اسیر اعداد شد. نمی‌توان تاثیر افراد را فراموش کرد، زیرا یکایک آنها، قلب تپنده گردشگری هستند. سازمان بین‌المللی گردشگری در کتابی با عنوان «داستان‌های گردشگری: داستان من، جامعه من، آینده ما» سرگذشت کسانی را روایت می‌کند که برای توسعه گردشگری و ایجاد تغییری مثبت در اجتماع پیرامون خود کوشیده‌ و لحظات به یاد ماندنی برای گردشگران ساخته‌اند. این کتاب، بازتاب تکاپوی افرادی است که ظرفیت‌های جوامع خود را خلاقانه بارور ساخته‌ و تاریخ و سنت‌های سرزمین‌شان را احیا کرده‌اند تا از آنها سنگ بنایی برای آینده‌ بسازند.

شعار سال: در پرداختن به حوزه گردشگری، نباید اسیر اعداد شد. نمی‌توان تاثیر افراد را فراموش کرد، زیرا یکایک آنها، قلب تپنده گردشگری هستند. سازمان بین‌المللی گردشگری در کتابی با عنوان «داستان‌های گردشگری: داستان من، جامعه من، آینده ما» سرگذشت کسانی را روایت می‌کند که برای توسعه گردشگری و ایجاد تغییری مثبت در اجتماع پیرامون خود کوشیده‌ و لحظات به یاد ماندنی برای گردشگران ساخته‌اند. این کتاب، بازتاب تکاپوی افرادی است که ظرفیت‌های جوامع خود را خلاقانه بارور ساخته‌ و تاریخ و سنت‌های سرزمین‌شان را احیا کرده‌اند تا از آنها سنگ بنایی برای آینده‌ بسازند.

نام من «ویرجینیا دئوکارزا نگرایت» و این داستان من است. من ۳۲ ساله و مادر دو بچه هستم. همواره پای من ریشه در زمین طبیعت داشته است. من در بِرگِی بزرگ شده‌ام؛ سان روکه، بلوزان، سورسوگان که در پای پارک طبیعی آتشفشان بلوزان (BVNP) قرار گرفته است. سال‌هایی که من در این منطقه بزرگ می‌شدم، خانواده‌ام عادت داشتند بخش‌هایی از زمین‌های پارک را با سوزاندن و بریدن در راستای تقویت عایدی خود و همچنین فراهم کردن معاش روزانه، تصرف کنند. فقر زندگی را دشوار می‌کرد. به این ترتیب، رویای من برای بدل شدن به معلم دبیرستان بسیار خارج از دسترس بود. برای نائل شدن به رویایم، به مترو مانیلا مهاجرت کردم؛ جایی که برای استخدام در یک کارخانه درخواست دادم و برای یک‌سال آنجا استخدام شدم. در عوض برای تحصیل به‌عنوان یک کمیساریا کار کردم. سال اول کالج را برای دوره لیسانس در آموزش متوسطه ثبت‌نام کردم؛ تا زمانی که با یک تقاطع و دو راهی برای انتخاب بین حمایت مالی خانواده‌ام یا به ثمر رساندن رویاهایم روبه‌رو شدم. من دومی را قربانی کردم.

در عین حال پس از سال‌ها مبارزه، تمام خانواده‌ام با هم متحد شدند و تصمیم گرفتند برای ادامه تحصیل، من را کمک کنند. آن زمان سال ۲۰۰۰ بود. هر میزان اندک برای مشارکت در هزینه تحصیل من، با کار سخت تامین می‌شد؛ از فروش ماهی تیلاپیلای دریاچه بلوزان و محصولات تولیدی کشاورزی تا حقوق برادران و خواهرانم به عنوان کارگران خانگی در مانیل. همین‌طور که زمان می‌گذشت و درحالی که من با فقر گلاویز می‌شدم، AGAP بلوزان به عنوان یک سازمان مردم‌نهاد چند بخشیِ زیست‌محیطی و اجتماع‌محور عملیات خدمات اکوتوریستی را حول دریاچه بلوزان آغاز کرد. BVNP در منطقه بلوزان از سوی LGU، استان سورسوگان و همچنین برد تخصصی مدیریت منطقه حفاظت‌شده BVNP مورد تایید قرار گرفت. این همکاری با مأموریت AGAP بلوزان برای حفاظت و حفظ تنوع زیستی و همچنین توسعه محصولات و خدمات اکوتوریسم انجام شد.

به‌عنوان یک ماهیگیر دریاچه، من یکی از ذی‌نفعان آموزش‌دیده به عنوان یک راهنمای محیط زیست در سال ۲۰۱۰ بودم و در طول این مراحل ابتدایی، درآمدزایی از راه خدمات مرتبط با توریسم را آغاز کردم. در یک شتاب موفق در اکتبر ۲۰۱۱، پروژه حمایت از تنوع زیستی و اکوتوریسم منطقه بلوزان از صندوق جهانی محیط زیست (GEF) تحت برنامه برنامه‌های کوچک (SGP) برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) بودجه دریافت کرد. این پروژه در همکاری میان ۶ نهاد انجام شد و شامل جنگلداری ۵۰ هکتار از ناحیه BVNP برای تخریب و سوزاندن زمین و برداشت غیرقانونی درختان؛ ایجاد ۶ مهدکودک اجتماع‌محور در ۳ بندر محدود؛ سازماندهی و بسیج سازمان‌های خلق (PO) در بنادر گفته شده و آموزش‌های زیست‌محیطی و به عنوان یک نوع حمایت شناخته‌شده از جوامع درقالب «دالو تورو» می‌شد. علاوه بر این، آموزش به ذی‌نفعان نیز انجام شد تا آنها را به عنوان یک طبیعت‌گرا یا راهنمای کوه و افسر اجرایی حیات وحش (WEO) هدایت کند.

به همین ترتیب، فناوری‌هایی در زمینه کشاورزی پایدار در زمینه کشاورزی ارگانیک، زنبورداری، صنایع‌دستی، محصولات روغنی پالپ و آبزی پروری معرفی شدند. در عوض، ذی‌نفعان به عنوان محافظان محیط زیست داوطلب و نماینده سازمان جهانی محیط‌زیست و پاسخگویان اضطراری به گردشگران در زمان نیاز و همچنین به جوامع خود در حوادثی مانند توفان و انفجار خاکستر آتشفشانی خدمت می‌کنند. علاوه بر این، محصولات کشاورزی با استفاده از فناوری‌های جدید توسعه خواهند یافت تا بخشی از ترکیب کشاورزی و گردشگری و همچنین به عنوان گردشگری کشاورزی شناخته شود. حالا زندگی برای من و نول یک چرخه کامل شده است. هم‌اکنون از یک کلبه شیب‌دار که آشپزخانه‌ای روی زمین خالی داشت، خانواده چهار نفره ما اکنون در خانه‌ای نیمه بتنی با دو اتاق و یک توالت و حمام زندگی می‌کند. قبلا ما عادت داشتیم زباله‌هایمان را در زمین‌های اطراف بریزیم اما حالا بیشتر مراقب هستیم، چراکه صاحب خانه شده‌ایم. گردشگری درواقع هدفش ایجاد اشتغال است. نگه داشتن شغل به این معنی است که بتواند به دیگران نیز دسترسی پیدا کند. گردشگری هزینه می‌کند تا محیط زیست را حفظ و از آن مراقبت کند.

گردشگری فیلیپین

برای میلیون‌ها گردشگر در سراسر دنیا، فیلیپین به مقصدی که باید دیده شود، تبدیل شده است. در کشوری به عنوان مجمع‌الجزایری با تنوع فرهنگی و فرهنگی غنی که در سراسر ۷۱۰۰ جزیره گسترده شده، گردشگری یک فرصت معامله جامع برای میلیون‌ها نفر فراهم می‌کند. گسترش دعوت جسورانه و پر جنب و جوش به برنامه «سرگرمی بیشتر در فیلیپین»، طیف وسیعی از پیشنهادهای گردشگری از ساحل گرفته تا کوهنوردی در این کشور را در سطح جذابیت و رقابت‌پذیری بالا قرار داده است. برای میلیون‌ها فیلیپینی، گردشگری باعث می‌شود خانواده‌ها امید را در آینده بیابند. گاهی اوقات به صورت شگفت‌آوری، این امید می‌تواند در خانه آنها پیدا شود.

سایت شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از روزنامه دنیای اقتصاد ، تاریخ انتشار 9 تیر 97، کدمطلب:۳۴۰۶۹۵۵، www.donya-e-eqtesad.com


اخبار مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
آخرین اخبار
پربازدیدترین
پربحث ترین