سرویس ویژه نمایندگی لنز و عدسی های عینک ایتالیا در ایران با نام تجاری LTL فعال شد اینجا را ببینید  /  سرویس ویژه بانک پاسارگارد فعال شد / سرویس ویژه شورای انجمنهای علمی ایران را از اینجا ببینید       
کد خبر: ۱۹۳۹۰۰
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۱۸ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۹:۵۹
نمایندگان کنگره آمریکا که با رفتارهای خارج از قاعده ترامپ مواجه اند، طرح هایی را برای محدود کردن اختیارات او تدوین کرده اند که گام نخست آن وضعیت اضطرار ملی بود و اکنون نوبت به تحدید اختیار اعلام جنگ علیه کشورهای دیگر از جمله ایران رسیده است
شعار سال : روز چهارشنبه «تام یودال» و «ریچارد جی. دوربین» دو سناتور آمریکا در یادداشتی در واشنگتن پست نوشتند که می خواهند طرحی را ارائه دهند که به موجب آن اختیارات رئیس جمهوری برای اعلان جنگ علیه ایران سلب شود.
این دو سناتور با بیان اینکه سیاست دولت ترامپ در قبال ایران بر ویرانه های راهبرد شکست خورده آمریکا در قبال عراق بنا شده و واشنگتن را به سمت اقدام نظامی با تهران پیش می برد، افزودند: ما نباید اشتباه های گذشته را تکرار کنیم و کنگره باید فورا برای تضمین آن اقدام کند.
ارائه چنین طرحی در فضایی که تنش بین ایران و آمریکا به دنبال تصمیم دونالد ترامپ برای خروج از برجام و بازگرداندن تحریم های شدید اقتصادی علیه ایران بیشتر شده است، می تواند گویای آن باشد که تندروهای کاخ سفید، به دنبال افزایش تنش ها با تهران هستند.
اگرچه گزینه نظامی علیه ایران مساله جدیدی نیست و آمریکا در طول 18 سال گذشته از آن سخن رانده است اما شاید بتوان چگونگی تقویت این گزینه را در اظهارات هنری کسینجر وزیر خارجه پیشین آمریکا که اکنون نظریه پرداز سیاست خارجی دولت ترامپ است و به ویژه در سال نخست این دولت بسیار پررنگ شده بود، جست وجو کرد.
او در سال 2005 از اینکه مذاکرات هسته ای ایران شکست بخورد، ابراز نگرانی می کند و می گوید می داند که چگونه ایران دانش هسته ای خود را توسعه می دهد.
کسینجر ادامه می دهد اگر ایران تسلیحات هسته ای را حفظ کند، توقف عدم گسترش سلاح های هسته ای (ان پی تی) ممکن است 'سیاست معنی داری' باشد و پس از آن در دنیایی با مراکز هسته ای مختلف زندگی می کنیم.
وی تصریح می کند من اقدام نظامی را علیه ایران توصیه نمی کنم، اما توصیه می کنم آن را کنار نگذارند.
در طول 2 سال گذشته، دولت ترامپ با دو جبهه موافق و مخالف برجام روبرو بود که رکس تیلرسون وزیر خارجه سابق، مک مستر مشاور امنیت ملی و جیمز متیس وزیر دفاع آمریکا جزو کسانی بودند که نمی خواستند ترامپ از برجام خارج شود اگرچه از نظر آنها این توافق، نواقص زیادی داشت.
از سوی دیگر، رژیم صهیونیستی، عربستان سعودی و نیکی هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل، بنیاد صهیونیستی دفاع از دمکراسی و برخی دیگر از اندیشکده ها خواستار خروج ترامپ از این توافق بین المللی شدند و سرانجام ترامپ بر خلاف اصرار طرف های دیگر و متحدان اروپایی خود، هجدهم اردیبهشت ماه اعلام کرد دیگر در این توافق باقی نخواهد ماند.
این نخستین و آخرین توافقی نبود که ترامپ از آن خارج شد یا می شود اما برجام پشتوانه قطعنامه شورای امنیت را داشت که آن را تایید می کرد و از همه اعضای سازمان ملل می خواست تا نسبت به اجرای کامل آن پایبند باشند.
ترامپ نه تنها به این قطعنامه بی توجهی کرد بلکه در اقدامی کاملا متضاد با آن، تحریم های تعلیق شده را بازگرداند و فشار زیادی بر کشورهای جهان آورد تا روابط تجاری خود را با ایران قطع کنند.
در عین حال، تمامی اعضای کابینه خود را مدافع برجام بودند، تغییر داد و افرادی با گرایش های ضد ایرانی شدید را جایگزین آنها کرد. جان بولتون که روابط صمیمی با گروهک تروریستی منافقین دارد و مایک پمپئو که ایران ستیزی وی از دوران حضورش در سنا و پس از آن در سازمان جاسوسی آمریکا مشهود بود، جایگزین مک مستر و رکس تیلرسون شدند.
آنها از ابزار سیاسی و تبلیغاتی برای فشار روانی به منظور برانگیختن مردم علیه حکومت هم استفاده کردند و در تمام محافل داخلی و بین المللی از واژه «بزرگترین کشور حامی تروریسم» برای ایران به کار بردند.
چندین بار هم کوشیدند تا با ادعای نقض قطعنامه شورای امنیت درباره ممنوعیت ارسال تسلیحات به یمن، پای ایران را به شورای امنیت باز کنند که هوشیاری مقامات جمهوری اسلامی و دیپلماسی فعال آنها، این تلاش را ناکام گذاشت و در یک مرحله، روسیه قطعنامه پیشنهادی انگلیس و آمریکا را وتو کرد.
مقامات کاخ سفید بارها مساله موشکی ایران را بهانه کرده اند و با علم به اینکه می دانند مغایر قطعنامه 2231 شورای امنیت نیست، هرگونه فعالیت های موشکی ایران حتی فعالیت کاملا صلح آمیز و علمی آن یعنی پرتاب ماهواره به فضا را هم برنمی تابند.
با اعمال کامل تحریم که از ماه نوامبر 2018 آغاز شد، کشورهای مختلفی بر ادامه روابط تجاری با ایران تاکید کردند که آمریکا مجبور شد معافیت هایی صادر کند، ضمن اینکه شکایت جمهوری اسلامی ایران در دادگاه بین المللی لاهه نیز مورد پذیرش واقع و در یک رای موقت، اعمال بخش هایی از تحریم ها ممنوع اعلام شد.
آمریکا در جبهه دیگری هم با ایران مواجه است، سوریه و عراق. استراتژی تغییر رژیم آنها در سوریه به گل نشسته است و تنها هزینه های فراوانی است که برای حضور نیروهای آمریکایی پرداخته می شود. پیروز میدان، جمهوری اسلامی ایران است که در مبارزه با داعش و دیگر تروریست های حاضر در این کشور همراه با دولت و ارتش آنها به موفقیت های چشمگیری نائل آمد و به گفته همه کارشناسان، اگر ایران نمی بود، مبارزه با داعش در همان ابتدا با شکست مواجه شده بود.
حضور ایران در سوریه هم حضوری نبود که سه ضلع آمریکا-رژیم صهیونیستی و سعودی آن را برتابند، از این رو فشارهای زیاد نظامی و سیاسی وارد کردند تا به شکل ممکن مانع از این شرایط شوند که تاثیر مستقیم آن متوجه رژیم صهیونیستی می شد.
از این رو، آمریکا در گام نخست به سمت تشکیل ناتوی عربی رفت اما با تشتت آرای موجود میان این کشورها به ویژه پس از تنش در روابط ریاض-دوحه نتوانست این طرح را به پیش ببرد.
آنها به فکر تشکیل اتحاد یا ائتلافی دیگر افتادند که این بار، به جای آنکه ذیل یک نام یعنی ایران ایجاد شود، عنوان فراخی انتخاب کردند و با طرح کلی مسایل امنیتی خاورمیانه، نشست ورشو را شکل دادند که آن هم در بسیاری از بخش ها ناکام ماند.
اظهارات رئیس جمهوری آمریکا و دیگر مقامات آن نشان می دهد که حقد و کینه آنها نسبت به ایران و مردم آن متاثر از ناکامی های 40 ساله و تحریک های گروه های ضد انقلاب اسلامی به همراه رژیم های سعودی و صهیونیستی است.
ترامپ بارها اعلام کرده است تحت مدیریت او هرگز به ایران اجازه داده نخواهد شد که به سلاح اتمی دست یابد و سعودی ها را برخلاف جنایات متعدد مرتکب شده در یمن، بازداشت و شکنجه خانواده سلطنتی، قتل جمال خاشقچی و اجبار به استعفای نخست وزیر لبنان، متحدی استراتژیک برای مقابله ایران می داند.
ترامپ با خارج شدن از برجام، عملا هرگونه مسیر دیپلماتیک با ایران را از بین برد و اکنون در ریلی به تنهایی حرکت می کند که قدرت های دیگر با او همسو نیستند و قطعا بدون همراهی آنها ایجاد فشار حداکثری علیه ایران بی معنا خواهد بود.
رفتار آمریکایی ها از مرداد ماه امسال تا کنون یعنی نزدیک به 8 ماه گذشته، نشان از هجمه تمام عیاری علیه جمهوری اسلامی ایران دارد که به راستی از تمام ابزارها استفاده کرده اند.
او شخصی را به جای جیمز متیس وزیر دفاع برای سرپرستی این وزارتخانه انتخاب کرد که جدای از فعالیت های تجاری او، همچون بولتون و پمپئو گوش به فرمان است به گونه ای که پاتریک شاناهان سرپرست این وزارت خانه می گوید «پنتاگون وزارتخانه ای برای 'نه' گفتن نیست».
با این مقدمه، به نظر می رسد آمریکا علاوه بر تحریک های کلامی، با همدستی عناصر منطقه ای خود به ویژه رژیم صهیونیستی و سعودی به دنبال آن است تا در نقاطی که محل تلاقی منافع ایران و دیگران است، تحرکاتی را به منظور تحریک ایران انجام دهند.
از این رو، سناتورهای آمریکایی که برخلاف ترامپ و هم قطاران تندروی او، موافق افزایش تنش در منطقه نیستند و حتی به دنبال منع کمک های تسلیحاتی آمریکا به سعودی ها به دلیل ارتکاب جنایات علیه بشریت در یمن هستند، پیش بینی کرده اند که مبادا کاخ سفید بحرانی، برای جبران کاستی های داخلی خود دست به اقدام جنون آمیزی علیه ایران بزند.
هرچند که فرماندهان ارشد نظامی آمریکا به خصوص آنهایی که در منطقه حضور داشته اند به خوبی می دانند، اقدام نظامی علیه ایران ممکن نیست و عواقب بسیار بدی را برای منافع آمریکا و متحدان منطقه ای او خواهد داشت.
این مساله در طرح پیشنهادی این سناتورها هم به خوبی منعکس شده و نشان دهنده درک آنها از واقعیت های موجود است.
یودال و دوربین مهر ماه امسال برای اولین بار این طرح را به سنا ارائه دادند، اما به واسطه نزدیک شدن به انتخابات میان دوره ای و لزوم تصمیم گیری درباره موضوعات دیگری همچون بودجه، در نوبت بررسی قرار نگرفت.
در صورتی که این طرح تصویب شود، گام دیگری برای محدود کردن رئیس جمهوری متزلزل ایالات متحده برداشته شده است هرچند که ممکن است در گام اول با وتوی ترامپ روبرو شود.

شعار سال،با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از خبرگزاری ایرنا،تاریخ انتشار:17 اسفند 1397،کد خبر:83235473،www.irna.ir
اخبار مرتبط
خواندنیها-دانستنیها
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۱ - ۱۳۹۷/۱۲/۱۸
0
0
ترامپ رو کنترل نکنن کل دنیا رو به فنا میده
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۶ - ۱۳۹۷/۱۲/۱۸
0
0
با این توان نظامی ایران امریکا هیچوقت به فکر خمله نمی افته
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
آخرین اخبار
پربازدیدترین
پربحث ترین