سرویس ویژه نمایندگی لنز و عدسی های عینک ایتالیا در ایران با نام تجاری LTL فعال شد اینجا را ببینید  /  سرویس ویژه بانک پاسارگارد فعال شد / سرویس ویژه شورای انجمنهای علمی ایران را از اینجا ببینید       
کد خبر: ۴۲۰۸۰
تاریخ انتشار: ۰۱ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۹
غارها همواره به عنوان یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری مطرح بوده و نقش مهمی در زمینه جذب گردشگر دارند، وجود غارهای کتله خور و خرمنه سر در استان زنجان به عنوان یکی از مزیتهای مهم گردشگری می تواند نقش بسزایی در این حوزه داشته باشد که این روزها در انزوای ناشی از بی تدبیری و عدم رسیدگی قرار دارد.

شعار سال:


بی شک غار خرمنه سر از جمله غارهای ایران است که بنا به قرار گرفتن شرایط خاص و منطقه سر سبز و تفریحی می تواند نقش مهمی در زمینه توسعه گردشگری در استان و منطقه طارم داشته باشد و همچنین غارنوردان نیز می توانند از شرایط موجود در غار بهره برداری کنند.

عدم توجه مناسب در گذشته به وضعیت این غار و نبود برنامه ریزی مناسب موجب شده غار خرمنه سر علی رغم گذشت سالها هنوز نتواند به عنوان یک پتانسیل گردشگری خود را مطرح کند و وعده های مسئولان در خصوص رسیدگی به وضعیت این غار و ایجاد راه دسترسی مناسب تنها وعده هایی است که برای فرار از مسئولیت و طی کردن فرایند مسئولیتیشان است.

مدیر کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان زنجان 30 مردادماه سال جاری در خصوص وضعیت جاذبه های طبیعی شهرستان طارم و برنامه ریزی برای گردشگری غار خرمنه سر می گوید: قابلیت جغرافیایی طارم در کشور بی‌نظیر است و همواره از طارم به عنوان بهشت گمشده ایران یا هندوستان ایران نام برده شده بنابراین باید با فراهم کردن بستر توسعه گردشگری این منطقه ضمن رعایت مسایل زیست محیطی، اقتصاد آن را نیز پویا کرد.

مسعود بیات گفت: بازگشایی غار خرمنه‌سر طارم از دیگر مطالبات مردم این منطقه است که با برنامه‌ریزی‌های انجام شده، امسال محقق می‌شود.

بیات افزود: با توجه به اینکه نامناسب بودن مسیر غار خرمنه‌سر مانع جذب سرمایه‌گذار می‌شد، امسال برای بازگشایی این مسیر اعتبار اختصاص داده شده است.

مسئول روابط عمومی اداره کل حفاظت محیط زیست استان با بیان اینکه غار خرمنه سر در روستای ده بهار شهرستان طارم قرار دارد که برای رسیدن به دهانه غار باید در مسیری زیبا که چشم انداز زیبایی از هندوستان ایران در آن قابل رویت است حدود 90 دقیقه پیاده روی کرد.

امجد باقری با بیان اینکه دهانه فرعی غار به سبب مسیر پیاده روی سختی که دارد تاکنون بجز اندک غار نوردان و کوهنوردان عاشق طبیعت و افراد محلی بازدید زیادی از آن انجام نشده و خوشبختانه عاری از زباله است اما دهانه اصلی غار محل تجمع زباله هایی است که ما انسانها به داشته های آن اضافه کرده ایم که خوشبختانه با همت محیط بانان و پرسنل اداره کل و کوهنوردان پاکسازی شد که از همه آنها قدردانی می شود.

غار خرمنه‌سر، در روستاي شاه‌نشين و در بلنداي کوه خرمنه سر که 1600 متر ارتفاع دارد، واقع شده و به «شانشين» نيز معروف است. سنگ خارا و سنگ‌هاي سفيد آهکي به صورت ستون‌هاي استالاکتيت و آويزه‌هاي استالاگميت مانند چلچراغ‌هاي زيبايي از سقف غار آويخته و جلوه‌اي رويايي پديد آورده‌اند.

در اين غار چاه‌هاي بسيار و دره‌هاي خطرناک و لغزنده‌اي وجود دارد بنابراين براي بازديد از آن حتماً بايد از وسايل غارنوردي و کوه‌نوردي بهره گرفت. فضاهاي تالار مانند، دالان‌ها و دهليزهاي زيبا و دخمه‌هايي شبيه مغازه‌هاي قديمي بازارهاي شهرهاي سنتي در غار خرمنه‌سر، نشانگر آن است که اين مکان زيستگاه انسان‌هاي نخستين بوده است و به همين دليل غار خرمنه‌سر داراي ويژگي‌هاي منحصر به فرد است.

براي رسيدن به دهانة غار (خرمنه‌سر)، ابتدا از بستر رودخانه‌اي که از کوه‌هاي شمالي شانشين سرچشمه مي‌گيرد و از ميان درختان سرسبز زيتون و انجير بايد گذشت و به سوي ارتفاعات شمالي پيش رفت تا در نزديکي قلة کوه خرمنه‌سر، دهانة مشبک و پنجره مانند وسيع غار را ديد. اين دهانه ربطي به غار اصلي ندارد و نبايد با در اصلي غار اشتباه گرفته شود.

بالاي در غار، حفرة بزرگ و تنورمانندي که شبيه اتاق است، در ميان حفره هاي کوچک احاطه شده است. بالا رفتن از ميان سنگ‌ها نياز به دقت و مهارت لازم دارد. درون اين اتاق‌ها، آثاري از زندگي انسان شامل ظرف‌هاي سفالي شکسته و پيه سوزهاي قديمي شکسته ديده مي‌شود.

در حفره‌هاي اطراف، خفاش‌ها و شب‌پره‌هاي بسياري لانه کرده‌اند که از روشنايي بيرون گريزانند و با صداي پاي هر تازه‌واردي، هراسان، در هر سو به پرواز درمي‌آيند. با ادامة راهپيمايي، يک فضاي نسبتاً وسيع پديدار مي‌شود و پس از آن، برکة آب صاف و زلالي جاي دارد.

در فاصلة 50 متري اين غار، سوراخي شبيه به دهانة چاه وجود دارد که براي ورود به آن بايد به حالت خزيده و درازکش حرکت کرد. به محض ورود به اين حفرة پررمز و راز، دنيايي ديدني و پر از شگفتي در برابر چشمان حيرت زدة ديدار کننده پديدار مي‌شود. مشکل مي‌توان باور کرد که آن سوي اين حفره، اين همه عظمت شگفت‌آور نهفته باشد.

آنگاه پرتگاه مهيبي ظاهر مي‌شود که فرود در آن، نيازمند حمايت فرد يا افراد همراه و استفاده از وسايل کوهنوردي است. در ادامه، راه طولاني و تونل مانندي خودنمايي مي‌کند و پس از پيمودن آن به دهانة چاه بزرگ ديگري مي‌رسيم که انتهاي آن ديده نمي‌شود و پايين رفتن از آن مهارت ويژه‌اي لازم دارد.

بعد از خروج از اين چاه، 100 متر که پيشروي کنيم، به دخمه‌اي مي‌رسيم که ظاهراً چندان جلب توجه نمي‌کند و عبور از آن، که راهي سربالا است و سطحي لغزنده دارد، با استفاده از طناب کوهنوردي و رعايت احتياط امکان‌پذير است، چنانکه با اندکي بي‌احتياطي احتمال سقوط وجود دارد.

لحظه‌اي بعد، با مشاهده تالاري بزرگ به ابعاد 80×80 متر و سقفي بسيار بلند، که در زير کوه سر به فلک کشيده است، شگفتي بيننده صد چندان مي‌شود: به طوري که شخص هر چقدر هم ورزيده و قدرتمند باشد، نمي‌تواند تا ارتفاع سقف سنگ کوچکي را پرتاب کند و نور پروژکتور، هر چند که قوي باشد، باز هم نمي‌تواند سقف تالار را روشن کند. تالار با شيب ملايم و سطحي مرطوب به سطح پايين و زيرزمين ادامه مي‌يابد و به نظر مي‌رسد که غار به انتها رسيده است؛ در حالي که چنين نيست و در کنار پايانة غار، شعبة عميق و طولاني ديگري دهان مي‌گشايد؛ درست مثل بازار سنتي يکي از شهرهاي باستاني ايران.

کف و سقف اين دهليز شباهت بسياري به بناي بازارهاي قديمي دارد و در چند نقطه آن، در فاصله‌هاي 20 تا 30 متري، طاقچه‌هاي کوچکي با دست کنده شده است.

براي اينکه وضعيت و موقعيت محل کاملاً مجسم و مشخص شود، به جرأت مي‌توان گفت که در کف اين قسمت از غار مي‌شود يک مسابقة دو سرعت با شرکت چند نفر دونده انجام داد. در کف دهليز، چاهي عميق و ظلماني دهان باز کرده است که بيننده را به انتهاي دهليزي هدايت مي‌کند. رسيدن به اين نقطه از غار، نيازمند حداقل شش ساعت تلاش و راهپيمايي است تا بتوان آخرين شاخة غار را نيز که محوطه‌اي وسيع و مملو از سنگ‌هاي معلق و بزرگ است، ديد.

در مطالعات و بررسي‌هاي اوليه، روشن شده که اين غار در دو دوره زيستگاه انسان بوده است. در دورة نخست، اين غار سکونتگاه انسان‌هاي غارنشين دوره‌هاي پيش از تاريخ بوده و تعيين قدمت دقيق آن با بررسي يافته‌هاي باستان‌شناسي همچون ابزار سنگي و تيغه‌هاي سنگ چخماقي که در اين غار به دست آمده است، کار بسيار دشواري است.

در دوره دوم، مردمان قرن چهارم هجري در اين غار مسکن داشته‌اند و اين تاريخ به بررسي سفالينه‌ها و وسايل زندگي آنان که در اتاق‌ها و دهليزها به دست آمده‌اند، متکي است.

اين غار قديمي و تاريخي با قلعة «شميران» يا «سميران» که امروزه به نام مجموعة تاريخي «قاسم‌آباد» معروف است و در ساحل راست رودخانة قزل اوزن واقع گرديده، مرتبط است و به نظر مي‌رسد سرکردگان حکومت «کنگريان»، از اين غار به عنوان پناهگاهي امن در مقابله با فشارهاي سياسي حکومت بغداد استفاده مي‌کرده‌اند.


با اندکی اضافات و تلخیص برگرفته از خبرگزاری مهر، تاریخ انتشار ۱۰ مهر ۱۳۹۲ ، کد مطلب:2147272 : www.mehrnews.com


اخبار مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
آخرین اخبار
پربازدیدترین
پربحث ترین