سرویس ویژه نمایندگی لنز و عدسی های عینک ایتالیا در ایران با نام تجاری LTL فعال شد اینجا را ببینید  /  سرویس ویژه بانک پاسارگارد فعال شد / سرویس ویژه شورای انجمنهای علمی ایران را از اینجا ببینید       
همدستی با تقدیر؛

اگر از گذشته فرار کنید، در آینده نابود می‌شوید

تراژدی به روابط پیچیدۀ بین آزادی و ضرورت، که وجود ما را تعریف می‌کند، مجال ظهور می‌دهد. آنچه ما را در تار‌های گذشته، در تعیّن تقدیرشدۀ گذشته و آینده‌مان، به دام می‌اندازد دائماً آزادی ما را نیز به مخاطره می‌افکند.
تعریف روشنفکر به روایت ادوارد سعید:

روشنفکر کیست؟ روشنفکری چیست؟

روشنفکر اهل انزوا و در خود فرورفتن نیست. او از جامعه قهر نمی کند و ناامید نیز نمی شود؛ چرا که از ابتدا هم توقع تغییرات دراماتیک نداشته است. روشنفکرمآب ها ناامید و سرخورده اند.
کانت و هگل و هایدگر، همگی در نیم‌ساعت؛

آیا «دنیای سوفی» فلسفه را به ابتذال می‌کشاند؟

این روزها، همه دوست دارند فلسفه را عامه‌پسند و ساده‌فهم کنند. یکسری به‌دنبال بازی فکری‌اند، و عده‌ای هم می‌خواهند زخم‌های روحی‌شان را با آن تسکین بدهند. اما هیچ‌چیز فیلسوفان کلاسیک را به این اندازه عصبانی نمی‌کند. آن‌ها می‌گویند فلسفه به شما احساس زیرکی و نشاط نمی‌دهد، بلکه کاری می‌کند فکر کنید احمق‌تر شده‌اید: با فلسفه‌ورزیدن کشف می‌کنید که حتی امور بسیار ابتدایی را نیز نمی‌دانید. اگر مواجهه‌تان با مسائل فلسفی طوری نباشد که خواب را از چشمتان بدزدد، پس آن‌ها را فقط به سخره گرفته‌اید و بس.
تعویق پدرکشی؛

مکتب فرانکفورت تجسم نوعی پارادوکس است

در ۱۹۲۳ یکی از جاسوس‌های شوروی به راه‌اندازی کتابخانۀ اندیشکده‌ای جدید در فرانکفورت آلمان کمک کرد. پیدایش این اندیشکده ماجرای عجیب‌وغریبی دارد: به پژوهش مارکسیستی اختصاص داشت، بودجه‌اش را فردی سرمایه‌دار می‌داد و ساختمانش را یکی از نازی‌ها تهیه کرده بود. استوارت جفریز، روزنامه‌نگار و نویسندۀ کتاب «گراند هتل پرتگاه»، در روایت تاریخی جدید خود از «مکتب فرانکفورت» آن را تجسم نوعی پارادوکس می‌داند.
روشنگری و نواندیشی دینی؛

استاد شریعتی و بنیان‌گذاری راه سوم

هنگامی که استاد شریعتی پس از پایان دیکتاتوری رضاشاه (و اشغال ایران) در ۱۳۲۰، کار تازه و بزرگ خود را آغاز کرد، نه مانند ما ٧٠ سال «راه طی‌شده» را چون پشتوانه خود داشت و نه هنوز چشم‌اندازها برای او و یارانش روشن می‌نمود.
مریخ سُرخ است؛ رنگ انقلاب؛

مریخ با زمین فرقی ندارد، آنجا هم کسی امیدوار نیست

دوست داریم مریخ همانجایی باشد که همهٔ آرزوهایمان برآورده می‌شود.هر وقت از جهان و مافیها ناامید می‌شویم، یک ایدهٔ رادیکال در ذهنمان جرقه می‌زند: کاش بمبی همه‌چیز را ویران می‌کرد، تا می‌شد جهان را ازنو ساخت. اما زمانی که پای انسان به فضا باز شد، این ناامیدی شکل دیگری به خود گرفت: زندگی در مریخ. مریخ گناهان تاریخ را به دوش نمی‌کشد و سطحش بکر و دست‌نخورده است. نقشه‌اش را هم مالکان آمازون و تسلا جلوتر برایمان کشیده‌اند. اما اگر آن مریخ شبیه همین زمین خودمان شود، به کدام سیارهٔ دیگری کوچ کنیم؟
حجت‌الاسلام غلامی:

بخش مهمی از علوم انسانی سکولار به نوعی آنارشیسم مبتلا شده است

رئیس مرکز پژوهش‌های علوم انسانی اسلامی صدرا گفت: ما امروز در شرایطی از قاعده‌مندسازی تحقیقات در علوم انسانی اسلامی بحث می‌کنیم که بخش مهمی از علوم انسانی سکولار و غرب‌گرا، به نوع بیمارگونه‌ای از آنارشیسم، مبتلا شده است.
فرضیات داروین در سطح کل عالم صادق نیست؛

محیط علمی و دانشگاهی ایران از تحولات مثبت غرب غافل است

نظریه‌پرداز فلسفه علم گفت: این پرسش که علم و ایدئولوژی دو مقوله جدا از هم هستند یا اساسا علم برخاسته از ایدئولوژی است و غیر از آن امکان‌پذیر نیست همواره مورد تدقیق و جستجوی محافل اندیشه‌ای و جویندگان علم بوده است.وی بیان می دارد که بسیاری از دانشمندان غربی بر ناتوانی علم سکولار اذعان دارند. ماکسول می گوید بجای علم سکولار باید سراغ حکمت رفت و برخلاف نظر داروین، همه تغییرات در عالم در جهت بقاء نیست و فرضیه تکامل آخر خط علم پیدایش و تداوم جهان نیست.
یادداشت دکتر سریع‌القلم:

پیروزی فکر بر عصبانیت

یک ضرب‌المثل چینی می‌گوید: «به دنبال انتقام‌گیری از دشمن نباشید. کنار رودخانه بنشینید. آب، جسد او را می‌آورد.»
چراهای دیدن؛

منازعات فلسفی درباره هنر

روان‌شناسی تجربی پاسخ‌هایی انضمامی برای برخی از منازعات فلسفی بزرگ دربارۀ هنر دارد.
گفت‌وگو با هنری ژیرو نظریه‌پرداز تعلیم‌و‌تربیت انتقادی؛

زبان آموزش نولیبرالی

هنری ژیرو منتقد فرهنگی آمریکایی‌کانادایی و یکی از نظریه‌پردازان مؤسس تعلیم‌و‌تربیت انتقادی در ایالات متحده است. او به جهت کارهای تحقیقاتی‌اش در حوزه مطالعات فرهنگی، مطالعات جوانان، تعلیم‌و‌تربیت انتقادی، فرهنگ عامه، مطالعات رسانه، نظریه اجتماعی و سیاست آموزش عمومی و آموزش عالی مشهور است.
رئیس موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران؛

باید از فلسفه پاستوریزه دوری بجوییم

غلامرضا زکیانی (استاد فلسفه) معتقد است: اندیشه‌های ما بر عمل اثر مستقیم دارد و قرآن و روایات نیز در این‌باره صراحت دارند. داستان ملاقات بوعلی سینا و ابوسعید مصداق بارز این مسئله است. گفتمان‌ها به شدت در افکار اثر دارند. اینکه ما فکر کنیم فارغ از قدرت و جریانات اجتماعی و فرهنگی می‌توانیم بیاندیشم و استعلایی نگاه کنیم، تفکر اشتباهی‌ست.موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه قدمتی کمتر از ۵۰ سال دارد و برای ساماندهی به نیازهای فلسفی ایران شکل گرفت. این موسسه که پیش از انقلاب به پیشنهاد ریموند کلیباسکی، رئیس وقت موسسه بین‌المللی فلسفه تاسیس شد، پس از انقلاب با چند نوبت دگردیسی در مجموعه وظایف و فعالیت‌ها مواجه شد.
خوانش اسکینر از اندیشه هابز: مداخله جدلی یک نظریه سیاسی؛

هابز علیه آزادی جمهو‌ری‌خواهانه

کوئنتین اسکینر مورخ بنام حوزه اندیشه سیاسی است که از بنیانگذاران مکتب کمبریج در تاریخ اندیشه سیاسی به حساب می‌آید و از سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۸ صاحب کرسی سلطنتی تاریخ در دانشگاه کمبریج بود. درحال‌حاضر نیز صاحب کرسی باربر بیمونت در علوم انسانی و مدیر مرکز مطالعه تاریخ اندیشه سیاسی دانشگاه کوئین مری لندن است.
حجت‌الاسلام خسروپناه:

اراده جمعی برای تحول علوم انسانی وجود نداشته است

معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی گفت: در ایران اراده جمعی در حوزه علوم انسانی وجود نداشته و فعالیت‌ها برای تحول در علوم انسانی جزیره‌ای بوده است.
جدال پروبلماتیک‌ها ؛

فقاهت یا ایرانیّت؟

فیرحی می خواهد از منابع فکری موجود در اسلامیّت تمدن ایرانی برای یک «تجدد سیاسی فقهی» بهره ببرد و طباطبایی به دنبال آن است تا از لایۀ ایرانیّت تمدن ایرانی به یک «تجدد سیاسی ایرانی» برسد. اگر از منظر تاریخ فکر سیاسی معاصر به تحولات سدۀ اخیر – از پیشامشروطه تا اکنون و اینجا – نگاهی بیندازیم (سده‌ای که الزاماً و ضرورتاً نه صد سال است و نه باید باشد)، شاید بتوان گفت که این حوادث را می توان (از چنین منظری: تاریخِ فکرِ سیاسی) در چند پرده قرار داد: قانون خواهی عصر مشروطه؛ دولت خواهی عصر پهلوی؛ اسلام خواهی انقلاب و بعد از آن؛ و اکنون: جدال فقه سیاسی با اندیشۀ ایرانشهری. تمامی این صورت بندی‌های فکرِ سیاسی – که البته گه ‌گاه حامل رگه‌هایی از فلسفۀ سیاسی نیز بودند – کم و بیش خواهان برخورد با اصلی ترین پرسش این حوزۀ معرفتی بودند و می کوشیدند تا برای آن پاسخ/پاسخ‌هایی فراهم کنند: یعنی چگونه می توان در شهر (پولیس) زیست و سعادت (ادمونیا) مند بود؟
به روایت دکتر بیژن عبدالکریمی؛

زنگ فلسفه؛ درس فردید

با فردید است که تفکر تاریخی ما وارد وجدان مغفول ایرانی می‌شود و این میراث بزرگ دیگری است برای ما که آن را مدیون فردید هستیم. البته پیش از فردید، مارکسیست‌ها نیز از «تفکر تاریخی» سخن گفته بودند اما تفکر تاریخی آنان در جامعه دینی و مذهبی ما مقاومت ایجاد کرد و تنها فردید بود که توانست «تفکر تاریخی» را با «وجدان ایرانی» پیوند دهد.
مفهوم‌ شناسی کاربردی سازی؛

کاربردی سازی علوم انسانی چیست؟

سومین نشست از شنبه‌های انسانی، به گفت‌وگوی مشترک نعمت‌الله فاضلی و احمد آکوچکیان اختصاص دارد. در این گفت‌وگو نعمت‌الله فاضلی تعریفی بدیعی از کاربردی سازی علوم انسانی ارائه می‌دهد. فاضلی که بر «کارکردداری علوم انسانی» در مقابل «کاربردی سازی علوم انسانی» تاکید دارد؛ در اینجا، فهم تازه‌ای از سوال « کاربردی سازی علوم انسانی چیست » را به مخاطب هدیه می‌دهد.
گفت‌وگو با فیلسوفان؛

بحران‌های جهان امروز

فلسفه در زمان‌های گذشته و به‌‌ویژه در دوران اوج خود در یونان همیشه پیوند نزدیکی با مردم و زندگی روزمره داشته است. شاید امروزه با بحرانی‌ترشدن اوضاع جهان، افزایش چشمگیر فقر، بحران‌های زیست‌محیطی و خشونت فرا‌گیر در همه کشور‌ها فلسفه برای عموم مردم به کاری بی‌معنا تبدیل شده باشد. در این میان، اما از نقش فلاسفه و نظریه‌پردازان نیز نباید غافل ماند. روزگاری فلسفه در دل جامعه رفته بود اما اکنون محدود به ژورنال‌ها و کلاس‌های دانشگاهی شده است.
اعوانی؛

حکمت، برای اولین بار در ایران مطرح شد

چهره ماندگار فلسفه گفت: فرهنگ ایران مسأله حکمت است. در هیچ کجای کشورهای اسلامی حکمت وجود نداشته است. اولین جایی که حکمت مطرح شده در ایران بوده است.
سرمایه‌داری ضد سرمایه‌داری می‌زاید؛

اریک الین رایت، جامعه‌شناس مارکسیست آمریکایی، در 72 سالگی درگذشت

«تقریبا سه هفته بیشتر از زندگی‌ام نمانده. سه هفته. بهتر است بگویم ژانویه 2019: ماه من، آخرین ماه من... دکترها گفته‌اند چند هفته - شگفت‌آور است اگر این چند هفته به ماه فوریه برسد؛ تولدم نه فوریه است. باید دید چه پیش می‌آید... ناراحت نیستم که دارم می‌میرم. به خاطر خیلی چیزها غمگینم، چیزهایی که مربوط می‌شود به خانواده‌ام. اما هراسی از مرگ ندارم». این‌ها از آخرین جملاتی است که اریک اُلین رایت تقریبا یک ماه قبل از مرگش نوشت. او تا قبل از مرگش چند یادداشت کوتاه نوشت که بسیار دردناک بود. در این یادداشت‌های کوتاه نوشته بود امیدی به بهبود سرطان ندارد و قبل از مرگش مشغول رسیدگی به نوشته‌های قبلی و آرشیوهاست. سرانجام رایت 23 ژانویه در سن 72‌سالگی بر اثر ابتلا به سرطان خون درگذشت و فوریه 2019 را ندید.
صفحه  از ۱۲
نظرات و گلایه ها