بررسی عمیق ساختار درآمدی اقتصاد ایران نشان می‌دهد؛ به‌‌رغم تغییر ادبیات رسمی به سمت «اقتصاد بدون‌نفت»، وابستگی کشور به منابع هیدروکربوری نه‌‌تنها کاهش نیافته، بلکه در قالب‌‌های پیچیده‌‌تر و پنهان‌‌تری در نظام مالیاتی، صادرات غیرنفتی، یارانه‌های انرژی و حساب‌های ملی بازتولید شده‌است، درحالی‌که آمار‌های رسمی از کاهش سهم نفت در بودجه‌۱۴۰۵ یا افت درآمدهای صادراتی حکایت می‌کند.

برعکس حوزه نفت که اوپک موجب گره خوردن منافع کشورهای بسیاری شده، گاز محل رقابت کشورهاست و نوعی رقابت منفی بین صادرکنندگان گاز وجود دارد. این در حالی است که به دلیل ویژگی های گاز طبیعی انتظار بهبود قیمت انتظار نامعقولی نیست.