اگر توسعه را به میزی تشبیه کنیم که روی چهار پایه استوار است، می‌توان این پایه‌ها را عبارت از «سرمایه‌ی اقتصادی»، «سرمایه‌ی انسانی»، « سرمایه‌ی اجتماعی » و «سرمایه‌ی نمادین» تلقّی کرد که نگهداشتِ سقفِ این پدیده(یعنی توسعه)، نیازمند وجود هر چهار پایه‌ی آن است.