پایداری دولت، نه با تکیه بر اطرافیان پرادعا، بلکه با حمایت قلبی مردمی که نگهبانان کشورند، تضمین می‌شود.حفظ رضایت عامه، حتی اگر موجب ناراحتی خواص شود، تضمین‌کننده بقای حکومت است؛ زیرا خشم عمومی هرگونه رضایت نخبگان را نابود می‌کند، اما رضایت عمومی، خشم خواص را قابل چشم‌پوشی می‌کند. به‌طور خلاصه، امام علی علیه‌السلام در این سخن، اصل مردمی بودن، اعتدال در حق، و فراگیری عدالت را به‌عنوان سه اصل راهنمای هر حکومت عادل معرفی می‌کنند.

به جرأت می‌توان گفت یکی از عوامل اصلی ایجاد فتنه و بحران داخلی در دوران حکومت حضرت علی (ع)، مقابله شدید و گسترده ایشان با فساد بود. فسادی که بدلیل بدعت و کج فهمی های حاکمان پیشین ایجاد شده و مسئله ذاتی جامعه اسلامی نبود. ایشان چه در برابر فساد اقتصادی و چه فسادی که از نظر اجتماعی در جامعه گسترش پیدا کرده بود و در قالب اشرافی‌گری خود را نشان می‌داد، مقابله می‌کرد.