در گفت‌وگوهای اقتصادی اغلب این پنداره حاکم است که تورم صرفا محصول عملکرد بانک مرکزی است. تصور می‌شود اگر سیاستگذار پولی اراده کند و با ابزارهایی مانند افزایش نرخ بهره جلوی رشد نقدینگی را بگیرد تورم مهار خواهد شد. اما این نگاه تک‌بعدی واقعیت پیچیده رابطه مالی دولت و نظام بانکی را نادیده می‌گیرد. حقیقت این است که وقتی ساختار بودجه دولت ناتراز است و بانک مرکزی توانایی مقاومت در برابر درخواست‌های مالی دولت را ندارد ابزارهای پولی کارکرد خود را از دست می‌دهند.

مقامات دولتی باید این نکته را بپذیرند که تورم بالای امروز اقتصاد ایران ناشی از تقاضای اضافی در بازار نیست، بلکه حاصل نقدینگی غیرمدیریت‌شده‌ای است که به دلیل کسری بودجه بالای دولت به اقتصاد تزریق می‌شود.