طرح دوگانه بین زیستن یا ایدئولوژیک اندیشیدن نوعی برساخت سیاسی است که در پس جنگ سرد شکل گرفته بوده و به گفته فوکویاما یکی از ابزار‌های پیروزی لیبرالیسم تغییر امیال جوامع غیر‌لیبرال با طرح‌هایی بین دوگانه اینچنینی است. هنگامی که کلیپ معروف صادق بوقی منتشر شد، یکی از مباحث پر‌تکرار تاکید بر اصالت زندگی روزمره بر سیاست یا ایدئولوژی را در بر ‌می‌گرفت.موضوعی که می توان از آن بنوعی تعبیر به سیاست زدگی و سیاست گریزی در جامعه ایدئولوژیک تعبیر کرد. اگر جناب صادق بوقی در آینده متوجه نباشد او هم مثل بسیاری از افراد که شعار شادی و زیستن دادند و بعد از مدتی فقط شاد زیستن را مصادف با نوعی زیستن تعریف کردند، تقلیل پیدا می‌کند. اما مشکل نگارنده متن با فردی مثل صادق بوقی نیست، بلکه با برساخت‌هایی است که قصد دارند او را نماینده زیستن معرفی کنند.

آخرین اثر زنده‌یاد محسن سلیمانی تلاش دارد تا به پرسش‌های جدی رمان‌نویسان جوان پاسخ دهد. او در «رمان‌نویسی در وقت اضافه» معتقد است که این اثر وسیله‌ای برای نویسندگان مبتدی است تا اشتباهات نویسندگانی را که به طور فطری می‌نویسند، تکرار نکنند. او تاکید دارد که رمان، اطلاع رسانی و آموزش نیست. نوعی تصویر سازی، شخصیت پردازی، ساختار سازی برای خلق یک روایت جهت استفاده و الگو برداری خوانندگان است. ادبیات اگر بشکل حرفه ای و درست پیشرفت نکند، جامعه بزودی گرفتار باتلاق ایدئولوژی، بحران هویت ، بحران معنا ، بحران سبک زندگی و ...، خواهد شد.