در بامدادسومین روز از سال جدید میلادی (2026) صدای انفجارهای مهیب وبرخاستن ستون‌های دود در کاراکاس پایتخت ونزوئلا شنیده شد.بالگردهای ناشناس برفراز پایتخت پرواز می‌کنند وشبکه‌های برق و ارتباطات مختل شده‌اند یکی ازاهداف حملات خانه وزیر دفاع وسامانه های موشکی بوده است.ترامپ دقایقی قبل درشبکه اجتماعی«تروث سوشال»نوشت: مادورو و همسرش بازداشت واز کشور منتقل شده اند.گزارش‌ها از کاراکاس، پایتخت ونزوئلا از شنیده شدن صدای دست‌کم هفت انفجار و پرواز هواپیماها در ارتفاع پایین حکایت دارند و آسوشیتدپرس نیز از می‌نویسد که از فرودگاه لا کارلوتا «دود به هوا برخاسته است». این حوادث بامداد شنبه ۳ ژانویه حدود ساعت ۲ بامداد شنبه به وقت محلی (۷ صبح به وقت اروپای مرکزی) روی داده و باعث شده که مردم در محله‌های مختلف به خیابان‌ها هجوم آورند.در صورت سقوط دولت ونزوئلا یا کلمبیا، نخستین اثر بر ایران، تغییر در «معادلات انرژی» خواهد بود. ونزوئلا از بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را دارد و هرگونه تغییر در ساختار سیاسی آن، می‌تواند بازار جهانی نفت را دستخوش نوسان کند. ایران، که در سال‌های اخیر تلاش کرده با ونزوئلا همکاری‌های انرژی و پالایشی را گسترش دهد، در چنین شرایطی با محدودیت‌های جدیدی مواجه می‌شود. این محدودیت‌ها نه فقط اقتصادی، که نمادین نیز هستند؛ زیرا همکاری تهران–کاراکاس، برای ایران نوعی «بازنمایی مقاومت» بوده است.از سوی دیگر، سقوط دولت‌های همسو با ایران در آمریکای لاتین، می‌تواند به تقویت گفتمان مداخله‌گرایانه آمریکا در سطح جهانی منجر شود. واشنگتن در صورت موفقیت در این پروژه، تلاش خواهد کرد آن را به‌عنوان «الگوی قابل تکرار» معرفی کند؛ الگویی که ممکن است در آینده علیه دیگر دولت‌های مستقل نیز به کار گرفته شود.