اعتراضات ۱۴۰۴ با بهانه گرانی نرخ ارز از بازار شروع شد. گروهی که بعنوان پیشران، در محافظه کاری هستند و گمانی بر ادامه اعتراضات از جانب ان‌ها نمی‌رفت و نمی‌رود. اما اعتراضات ادامه پیدا کرد. سه گروه اپوزیسیون، افراد احساساتی شده دارای اعتراض و هدایت شده‌های امنیتی، تشکیل دهنده اعتراضات هستند؛ لذا تفکیک اعتراض با اختشاش بشدت دشوار شده است. بر این قاعده از یکطرف سوپاپ اطمینان پنداری و طراحی ابزاری برای تخلیه انرژی مخالفت در قالب اعتراضات بدلیل حضور نیرو‌های اپوزیسیون بسیار پرهزینه شده و از طرف دیگر، تمایلی از طرف شهروندان شهر‌های بزرگ برای حضور در این اعتراضات وجود ندارد. لذا، اعتراضات بشکلی عامدانه به سمت شهر‌های حاشیه‌ای و دارای شهروندان برخوردار از احساسات و قابلیت برانگیختگی بالا حرکت می‌کند. اعتراضاتی اگر هدایت نشود و پاسخگویی وجود نداشته باشد، حتی قابلیت برخورد‌های خشونت آمیز در آینده را دارد. سوال اینجاست که با درست پنداری این تحلیل، اعتراضات در آینده از بین می‌رود؟ در پاسخ باید گفت خیر. عدم پاسخگویی به انحرافات و فساد‌ها و نارضایتی ها، فردگرایی‌ها و تامین منافع فردی شهروندان را بشدت افزایش می‌دهد (توسعه اخلاق خاکستری)، در سال‌های آتی دهه هفتادی‌های بالای ۴۰ سال، امید را از دست داده و چیزی برای باختن ندارند، احتمالا مهمترین گروه فعال در اغتشاشات آتی خواهند بود. اپوزیسیون و حتی بخشی از گروه‌های احساساتی قومی، ممکن است دست به مبارزه مسلحانه بزنند و در کل، چهره خشنی از برخورد‌ها در جامعه بروز و ظهور پیدا کند.