برای ۹۰ میلیون ایرانی جای سوال است که چرا دولت‌ها قاچاق را دور سرشان می‌چرخانند و در دهان می‌گذارند؟ در بحث قاچاق سوخت، تقریبا همه می‌دانند که شبکه جمع آوری چگونه است و چگونه از مرز خارج می‌شود؟ در بحث کالا‌های اساسی و تخصیص ارز ترجیحی، تقریبا همه می‌دانند که چطور کالای خریداری شده با ارز ۲۸۵۰۰ تومانی، به قیمت نزدیک به ۱۰۰ تومان به دست مصرف کننده می‌رسد و .... سوال اینجاست که چرا اراده‌ای برای برخورد با چند حلقه معیوب وجود ندارد؟ آیا دولت‌ها از حضور افراد و نهاد‌های خاص در این چرخه وحشت دارند که به روش‌هایی گوناگون و خود به نادانی زدن، قصد بر دور زدن ظاهری آن افراد و گروه‌ها است؟ پرداخت یارانه به حلقه آخر زنجیره یعنی مردم کالا‌های مورد نیازشان را با قیمت دلار آزاد بخرند ولی تفاوت قیمت را از طریق یارانه دریافت کنند. چنین روشی بسیار معیوب، ناکارآمد و ناراضی‌ساز است. پرداخت یارانه‌های نقدی می‌تواند به تورمی مهارنشدنی منجر شود که «به صورت اژد‌های هفت سر به تمام بخش‌های خدماتی و تبادلات سرایت خواهد کرد.». در بخش دوم، این سرمقاله با اشاره به مواضع رئیس‌کل جدید بانک مرکزی درباره حذف ارز چندنرخی ، ضمن تأیید اصل موضوع، نسبت به تثبیت قیمت بالای دلار هشدار داده و نوشته است: «اگر منظور این باشد که قیمت جهش یافته دلار تثبیت شود و کالا‌ها با همان قیمت عرضه شوند، خطای بزرگی است.». به اعتقاد جمهوری اسلامی، هنر بانک مرکزی باید کاهش قیمت دلار و حفظ ارزش پول ملی باشد.