در مسیر رشد و تحول کودکان، باید بستری فراهم شود تا اطلاعات و آموزش‌های مناسب و متناسب سن خود را دریافت کنند تا بتوانند تکالیف رشدی دوره‌های مختلف زندگی را با موفقیت پشت سر بگذارند. در این مسیر شاید یکی از مهمترین نیاز‌های آموزشی کودکان و نوجوانان، آگاه­ شدن از رشد و تحولات جنسی، انگیزه‌ها، نگرش‌ها، باور‌های جنسی و نحوه‌ مدیریت رفتار‌های جنسی باشد که در قالب «تربیت جنسی» تبلور می‌یابد. والدین در رشد و سلامت جنسی و شکل‌گیری اعتماد‌به‌نفس کودکان در آینده، نقش مهمی ایفا می‌کنند و باید سعی کنند که با شناخت مراحل رشد جنسی، آداب تربیتی مرسوم در فرهنگ و جامعه‌ خود را به فرزندان شان منتقل کنند و پاسخگوی سوال‌ها و کنجکاوی‌های آنها باشند تا از وقوع پیامد‌های مجرمانه و اخلاقی در آینده جلوگیری کنند. آموزش جنسی شامل برنامه‌ها و سیاست‌هایی است که به افراد در سنین کودکی آموزش‌هایی در خصوص اندام جنسی، عملکرد اندام‌های جنسی، شیوه‌های حفظ سلامت جنسی، پیشگیری از آزار جنسی و مواردی از این دست داده می‌شود.در مقابل در بحث تربیت جنسی، به شیوه های و الگوهای آشنایی با نفس و روش های کنترل و جهت دهی بدان پرداخته می شود. هرچند که باید اذعان نمود، در سطح جامعه، آموزش و تربیت جنسی، یکی فرض می شوند. زمان تربیت جنسی کودکان را سوال‌های کودک تعیین می‌کند؛ سوال‌هایی از قبیل «مرا از کجا آورده‌ای؟» و «نوزاد از کجا می‌آید؟» زمانی‌که کودک درباره‌ مسائل جنسی کنجکاوی به خرج می‌دهد و سوال می‌کند، بهترین زمان گفت‌و‌گو درباره‌ی موضوعات جنسی است. از این رو پاسخ‌های مناسب والدین به اینگونه سوالات کودک، منجر به کاهش چالش‌های آنها در دوران بلوغ می‌شود؛ بنابراین هیچ استانداردی غیر از آنچه کودک با سوال‌هایش تعیین می‌کند، برای آموزش جنسی وجود ندارد.