سرنوشت تورم‌زایی یارانه یک‌میلیون‌تومانی نه در مبلغ آن، بلکه در منبع تأمین آن نهفته است، اگر منبع شفاف باشد این طرح می‌تواند به‌جای دامن‌زدن به تورم، سنگ بنای یک اصلاح اقتصادی هدفمند باشد.در تحلیل این سیاست، باید میان دو مفهوم کلیدی تمایز قائل شد: افزایش «سطح قیمت‌ها» و افزایش «نرخ تورم». حذف ارز ترجیحی به طور اجتناب‌ناپذیر باعث افزایش سطح قیمت کالا‌های اساسی می‌شود، زیرا قیمت‌ها به نرخ واقعی ارز تعدیل می‌شوند. اما این افزایش سطح قیمت لزوماً به معنای افزایش پایدار نرخ تورم نیست.تورم پایدار، طبق اجماع نظری اقتصاد کلان، پدیده‌ای پولی–مالی است و تنها در صورتی تداوم می‌یابد که رشد نقدینگی از رشد تولید پیشی بگیرد. این تمایز، مبنای اصلی قضاوت درباره یارانه یک‌میلیونی است.در پایان در پاسخ به سوال اصلی آیا یارانه ماهانه یک‌میلیون‌تومانی منجر به افزایش نقدینگی و در نهایت تورم خواهد شد، باید گفت که «خود یارانه علت تورم نیست». عامل تعیین‌کننده، نحوه تأمین مالی، انضباط بودجه‌ای و اعتبار سیاست‌گذار است.اگر این سیاست از محل یارانه ارزی حذف‌شده و بدون استقراض پولی اجرا شود، نه‌تنها لزوماً تورم‌زا نیست، بلکه می‌تواند بخشی از اصلاح ساختاری اقتصاد ایران باشد. اما اگر به ابزاری برای پوشاندن کسری بودجه تبدیل شود، همان مسیر آشنای تورم مزمن را بازتولید خواهد کرد.