یکی از مفاهیمی که در سال‌های اخیر در ادبیات مدیریت مطرح شده، «کوتوله‌پروری» است؛ فرایندی که طی آن مدیران نگران از دست دادن موقعیت خود، به‌جای حمایت از نیرو‌های شایسته، افرادی ضعیف‌تر یا مشابه خود را به مناصب بالاتر منصوب می‌کنند. این روند می‌تواند به‌صورت زنجیره‌ای در لایه‌های مختلف سازمان گسترش یابد و به‌تدریج هرم مدیریتی را از درون تضعیف کند.یافته‌های پژوهش دکتر مریم طهرانی نشان دادند که پیشایند‌های کوتوله‌پروری را می‌توان در پنج دسته اصلی جای داد. این دسته‌ها شامل اقدامات نادرست مدیریت منابع انسانی، عوامل ساختاری، عوامل رفتاری، آسیب‌های اجتماعی و آسیب‌های فرهنگی هستند. در میان این موارد، اقدامات نادرست مدیریت منابع انسانی بیشترین نقش را در شکل‌گیری این پدیده دارند. عواملی مانند خطای تشابه در استخدام و انتصاب، یعنی ترجیح دادن افراد شبیه به خود، و اجرای ناقص یا صوری برنامه‌های جانشین‌پروری از مهم‌ترین مصادیق این دسته به شمار می‌آیند.