اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ ایران ورای عامل ایجاد آن (بی ثباتی نرخ ارز، گرانی لحظه‌ای کالا، کاهش ارزش پول ملی و قدرت خرید مردم) با سایر اعتراضات صورت گرفته در سال‌های گذشته، یک تفاوت عمده داشت. این تفاوت را باید در متاثر شدگی شدید اقتصاد داخلی از شرایط سیاسی-نظامی و اقتصادی حوزه بین الملل (علاوه بر بحث تحریم ها)، جست‌و‌جو کرد. بازی بزرگ قرن بیست‌ویکم در عرصه جهانی جریان دارد و آمریکا در رقابت با چین، در پی سلطه بر منابع انرژی و ثروت در سراسر جهان است. اعتراضات اخیر سه لایه دارد: ۱- میلیشیای شبه‌نظامی، ۲- معترضان اقتصادی و ۳- متنفران سیاسی. اعتراض ریشه اقتصادی دارد، اما تنفر ریشه عمیق سیاسی دارد. ساختار سیاسی و رسانه‌ای در ایران در جهت تبدیل معترض به متنفر است. دیرزمانی است که راه توسعه سیاسی جوان‌محور، تفکر تحلیلی خوداتکا و فعالیت مدنی نوآورانه برای جوانان بسته است. مقصر اصلی در کشتار‌های اخیر، در درجه نخست اسرائیل و آمریکاست و سپس قصور و تقصیر مسئولانی که به وظیفه خود در تأمین امنیت جانی و اقتصادی مردم عمل نکرده‌اند. صداوسیما تنها مخاطب خاص دارد. مشکل ساختاری این رسانه سبب می‌شود برای بخش‌های دیگر مردم باورپذیر نباشد. برخی در جمهوری اسلامی فقط طرفداران را در نظر دارند و برای خصومت و تنفر بخش‌های دیگر تدبیری نیندیشیده‌اند؛ و این مهم‌ترین خطر برای امنیت ملی ماست.