کشور به هر دلیل ممکن وارد دوره چند هفته ای از آشوب داخلی شد و طبق اصول پایه ای تامین امنیت، کاهش سرعت اینترنت و سپس قطع ارتباطات بین الملل به منظور کنترل بحران، در دستور کار قرار گرفت. نکته تاسف بار این روند، کم توجهی به مختل شدن روندهای خدمات رسانی عمومی اینترنت پایه و اقتصاد دیجیتال بود. موضوعی که سال های سال است در قالب طرح شبکه ملی اطلاعات در دستور کار قرار گرفته و با کمال تاسف، ناقص بودن خود را در بحران دی ماه، به رخ کشید. افکار عمومی می پرسد که در فرآیند ملی کردن اینترنت، مرورگر فارسی رافع نیازهای مردم کجاست؟پلتفرم ها و پیام رسان های داخلی خدمات رسان با همه حمایت های صورت گرفته،چرا فعال نبوده یا کارکرد لازم را ندارند؟ باید از سازمان بازرسی و یا تشکیلات امنیتی کشور سوال نمود که آیا قصد باز کردن پرونده ای در این خصوص وجود ندارد؟ البته که طبیعی است وقتی توان کشور در شرایط عادی صرف دعوای فیلترکردن ، فیلترشکن، فیلترشکن فروشی، یاز یا بسته شدن تلگرام و اینستاگرام شود،وقتی برای اندیشه ورزی بنیادین باقی نمی ماند.