در حالی که مطابق پیش بینی های قبلی و با همکاری شرکای راهبردی کشور، اسنپ بک و فشارهای بیرونی نتوانست تاثیر قابل توجهی بر فروش نفت کشور بگذارد، متاسفانه امروز، در حال ضربه خوردن از مسائل داخلی هستیم. در واقع، در شرایطی که فشار بر معیشت مردم روز به روز بیشتر می شود شبکه دور زدن تحریم‌ها هر روز به دنبال کسب سود بیشتر با منابع جمهوری اسلامی است و سیاست‌های وزارت نفت هم این امر را زمینه‌سازی و تشدید می‌کند. وقت آن رسیده است تا زنجیره فروش نفت، تسویه درآمدهای ارزی حاصل از آن و واردات کالای اساسی با فرض تداوم تحریم، ایمن سازی شود و امنیت ملی کشور از موضوع معامله دلالان، تراستی ها و کاسبان تحریم خارج شود. این کار شدنی است ولی به تصمیمی نه صرفا در سطح سیاستی، بلکه در سطح سیاسی همانند آنچه در مورد بانک آینده اتفاق افتاد، نیاز دارد.

گرچه بسیاری از دولت‌ها با شعار آوردن پول نفت در سفره ایرانیان روی کار آمدند، اما آن‌طور که افراد مطلع می‌گویند، اکنون این درآمد‌های نفتی یا سر از جیب مافیای نفت ی درمی‌آورد یا به چین و برخی آقازاده‌ها می‌رسد. آسیبی که از آن تعبیر به کاسبی تحریم می‌شود. غلام‌علی جعفرزاده ایمن‌آبادی، نماینده ادوار مجلس مدعی است که ایران نفت خود را ۳۰ درصد زیر قیمت جهانی به چین می‌فروشد و مابه‌ازای ۷۰ درصدی هم که قیمت‌گذاری می‌کند، ارزی وارد کشور نمی‌شود. ۹ درصد از پول هر محموله نفتی که توسط کشتی‌ها صادر می‌شود به جیب آقازاده‌ها می‌رود و آن‌ها علنا از تحریم تغذیه می‌کنند. محمود خاقانی، کارشناس انرژی، در رابطه با مافیای نفت ی عنوان کرده بود که در جریان تغییر دولت هشتم به نهم، رئیس دولت نهم (احمدی نژاد) علنا اظهار داشت که در نفت یک مافیایی وجود دارد. اما بعدا، وزیر نفت دولت دهم این ادعا را رد کرد و اظهار نمود که مافیایی وجود ندارد. وزیر نفت دولت یازدهم نیز اذعان کرده بود که مافیای بسیار گردن کلفتی در نفت مستقر شده و جلوی هر ابتکاری را می‌گیرد و دنبال منافع کوتاه‌مدت خود است. به نقل از یکی از نمایندگان مجلس یازدهم، روزانه ۴ میلیون تن ال پی جی در صنعت نفت توسط مافیا برداشت می‌شود. مافیا علنا از تحریم‌ها استفاده می‌کند و سود می‌برد.

يكي از كارهاي اصلي ما در اين مدت، مبارزه با مافيا (در نفت) بود. بابك زنجاني يك نمونه‌اش بود.