امام جمعه همدان در خطبه ۱۲ دی ماه نماز جمعه این شهر بیان داشت که از دستگاه قضا سوال داریم که چرا کسانی که در این کشور فساد اقتصادی دارند باید راحت زندگی کنند؟ امروز دستگاه قضا و مسئولین ما چنان مقتدرانه باید مفسدین اقتصادی را تهدید کنند که خواب را از چشمان آنان بگیرند، باید نفس‌های مفسدان اقتصادی را قطع کنند و .. باید به این سخنان افزود که متاسفانه فساد‌های موردی در کشور با کم توجهی‌ها تبدیل به مافیا و فساد تراستی شده و برای آینده، بیم حضور و فساد الیگارش‌های اقتصادی می‌رود. همان گروهی که به ظاهر خود را به دولت‌ها و حاکمیت نزدیک شده تا سرپوشی باشد برای اقدامات شان. بنظر می‌رسد که امام جمعه همدان درخصوص چنین چالش‌های پیش رویی هشدار می‌دهند. همچنین باید خدمت جناب اژه‌ای رئیس محترم دستگاه قضا بیان داشت که رسانه‌ها بشدت تحت فشار شکایت‌های واهی هستند. موضوعی که اگر مداخلات هدفمند و دستور به پیگیری خاص قضایی درباره آن صادر نشود، منجر به تضعیف مشارکت رسانه‌ها و میزان مشارکت و همراهی شان با نظام خواهد شد.

در ماه‌های اخیر، موضوع کوچک‌تر شدن سفره مردم به یکی از مسائل داغ اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است. برخی از مخالفان دولت چهاردهم، به ویژه پس از حضور حدود ۴ ماهه پزشکیان در این دولت، به این موضوع به عنوان بهانه‌ای برای پیشنهاد استیضاح پرداخته‌اند. مسئله ای که هم درست است و هم نادرست. نادرست است، چون چند ماهی بیشتر از دولت پزشکیان نگذشته است. درست است،چون هر دولتی که تقبل وظیفه برای حضور می کند، باید پذیرای کلیه مشکلات سابق باشد. مشکلات سابق از ناشی از قصور و تقصیر و ترک فعل و اهمال باشد، الزاما باید عاملین و مسببین آن را بدون کمترین ملاحظه سیاسی ، دادگاهی کرد. چنانچه ریشه مشکلات وابسته به شرایط زمینه ای و برخوردار از حالتی میراثی و تاریخی باشد، باید آستین همت برای کاهش آن بالا زد. توجیه گری ، انداختن تقصیر مشکلات برعهده دولت یا دولت های قبل ، ننه من غریبم بازی ، حالا ببینیم چطور می شود و .... ، فقط و فقط نشانگان آشکاری بر اهمال دولت جدید خواهد بود. انتخاب درست کارگزاران در هر دولت را شاید بتوان بعنوان بکب از مهمترین رکن های موفقیت یا عدم موفقیت آن دولت تصور کرد. آسیبی که به یقین و صراحت می توان گفت، به بدنه دولت آقای پزشکیان هم وارد شده است.

چیزی جز همکاری و محبت از آدم‌های کوچه و خیابان وطن ندیده است آن هم در این روز‌هایی که گرفتاری‌ها زیاد و معیشت سخت و بیماری ایرانی‌ها را زیر فشار گذاشته است.

«از 13 سالگی قاچاق می‌کنم. اصلاً اینجا همه قاچاقچی‌اند. توی روستاهای مرزی شغل دیگری نیست، مگر آنها که باغ دارند، وگرنه بقیه قاچاقچی‌اند، مثل من.» محمد 26 ساله این جملات را می‌گوید.