عرض ارادت از این لطیف‌تر نمی‌توان سراغ گرفت. اینکه ذوق و قریحه‌ات را پیشکش کنی برای عرض عاشقی. و این، مرام شاعران دلداده بوده برای خادمی در دستگاه اباعبدالله‌الحسین (ع) در تمام 1400 سال بعد از قیام عاشورا. شاعران از همان اول انگار داوطلبانه، زبان گویای عزاداران در ماتم اشرف اولاد آدم (ع) و زبان حال آن‌ها در حسرت همراهی با فرزند رسول خاتم (ص) بوده‌اند و شاید هم به همین دلیل در همیشه تاریخ شیعه، بر صدر مجلس خادمان حسینی جای داشته‌اند. اما قدر و منزلت واقعی شاعرانی را که کلام و ذوق و هنر خود را در رثای خون خدا به خدمت گرفته‌اند، باید در عنایات ویژه‌ای جست‌وجو کرد که از جانب صاحب این مصیبت عظیم نصیب آن‌ها شده است. تاریخ پر است از روایت‌های دلنشین و رشک‌برانگیز از احوالات شاعرانی که به پاس علمداری در رونق بخشیدن به مجالس عزای حسینی ، از اباعبدالله‌الحسین (ع) و خاندان عصمت و طهارت (ع) جایزه گرفته‌اند .لازم به توضیح است که اینگونه حکایات ،روایات و داستان ها و تشویق مومنان به توسل، نباید زمینه شود برای تقدیرگرایی دینی یا این همان پنداری منجر به ایجاد ناامیدی ناشی از قبول نشدن مبادرت به توسل همانند.

امام‌جمعه بروجرد گفت: هنگامی می‌توانیم از قیام عاشورا به بهترین شکل بهره‌برداری کنیم که بر اساس واقعیت‌ها و در قالب‌های نو و کارآمدی عرضه کنیم به‌ویژه در جهان امروز که انواع اندیشه‌ها در قالب‌های زیبا عرضه می‌شود.