به نظر من پلیس باید سعه صدر داشته باشد و با مهربانی صحبت کند. نباید سرباز و نیروهای جزء خود را درگیر مسائل اجتماعی کند. سرباز جوان است، از شهرستان آمده، شناختی از شهر تهران ندارد و احساسی است. ما به او دستور می‌دهیم و او هم می‌خواهد خودش را نشان دهد. این‌ها را باید بپذیریم و قبول کنیم که نباید چنین اتفاقاتی بیفتد.یکی از مدل‌های کاری من در پلیس تهران این بود که در مسائل اجتماعی و اعتراضی، جلوی ورود سربازان و افراد درجه پایین را گرفتم. برای مثال، در ۱۶ آذر ۸۱، همه کسانی که برای مدیریت تجمعات و اعتراضات آمده بودند، سرهنگ، سرهنگ دوم و سرگرد بودند. این در مقابل مدلی بود که قبل از آن وجود داشت؛ یعنی سربازان و درجه‌داران می‌آمدند و برخورد می‌کردند و افسران ارشد بیرون بودند. من این مدل را برعکس کردم. برای همین موضوعی که شما مطرح می‌کنید، سرکلانترها، کلانترها، معاونین و مدیران ارشد ستاد و جمع افسران ارشدم که پخته و با دانش و تجربه بودند، در عرصه‌های اجتماعی به کار گرفته شدند.

روزنامه اطلاعات نوشت:ممکن است برخی جوانان، از دختران برازنده و گرامی یا پسران عزیز و ارجمندمان هنوز برخی هنجارها را به درستی نیاموخته یا در اثر طغیان عواطف و احساسات که مقتضی این سن و سال است، لغزش‌هایی کوچک داشته باشند.

مراسم سالانه اعطای جایزه نقدی به خبرچین های پلیس چین بابت کمک آنها به کشف و کاهش جرایم برگزار شد. در استان گوانگ‌دونگ 3 خبرچین که گزارش افراد فاسد و شرور را داده بودند 500 هزار یوان - چیزی حدود 600 میلیون تومان ما- جایزه دریافت کردند.