یکی از مفاهیمی که در سال‌های اخیر در ادبیات مدیریت مطرح شده، «کوتوله‌پروری» است؛ فرایندی که طی آن مدیران نگران از دست دادن موقعیت خود، به‌جای حمایت از نیرو‌های شایسته، افرادی ضعیف‌تر یا مشابه خود را به مناصب بالاتر منصوب می‌کنند. این روند می‌تواند به‌صورت زنجیره‌ای در لایه‌های مختلف سازمان گسترش یابد و به‌تدریج هرم مدیریتی را از درون تضعیف کند.یافته‌های پژوهش دکتر مریم طهرانی نشان دادند که پیشایند‌های کوتوله‌پروری را می‌توان در پنج دسته اصلی جای داد. این دسته‌ها شامل اقدامات نادرست مدیریت منابع انسانی، عوامل ساختاری، عوامل رفتاری، آسیب‌های اجتماعی و آسیب‌های فرهنگی هستند. در میان این موارد، اقدامات نادرست مدیریت منابع انسانی بیشترین نقش را در شکل‌گیری این پدیده دارند. عواملی مانند خطای تشابه در استخدام و انتصاب، یعنی ترجیح دادن افراد شبیه به خود، و اجرای ناقص یا صوری برنامه‌های جانشین‌پروری از مهم‌ترین مصادیق این دسته به شمار می‌آیند.

نمی دانیم که اکنون با خلاء حاصله از حذف اجباری مدیریت وزیری که الفبای امنیت و ایمنی غذایی و بهداشت عمومی جامعه را نمی‌دانست، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ به راستی انتصاب حجتی بر مسند وزارت جهاد کشاورزی، آن‌هم نه یک‌بار بر چه اصولی صورت پذیرفت؟ انتصاب ایشان در این مسند آن‌هم بدون داشتن کوچکترین تخصص و دانشی در این وزارت و امور مربوط به آن، قمار بزرگی بود که با امنیت و ایمنی غذایی جامعه انسانی و بهداشت عمومی کشور ایران صورت گرفت و حتی این ماندن آنقدر برای برخی ها مهم بود که خود حجتی و تمایلش برای رفتن به شهرداری تهران و خلاصی از این وزارت دردسرساز سرکوب شد و فرصت های ما برای خلاصی از دست این وزیر کارنابلد از دست رفت.