شاید بتوان بطور خلاصه پایه ریزی هویت، شخصیت و سرنوشت انسان ها را در تعامل سه ضلع عقل ، نفس و پنج نهاد اصلی اجتماع(آموزش،خانواده، اقتصاد، دین، سیاست) و میزان سرمایه ای که هر فرد یا اجتماع در استقرار درست این سه ضلع بخرج می دهند، جستجو کرد. افراد هر جامعه ای که بتوانند سه مولفه برنامه ریزی و سرمایه گذاری برای توسعه فردی، برنامه ریزی و سرمایه گذاری برای رفع نیازهای مادی و اقتصادی، برنامه ریزی و سرمایه گذاری برای حفاظت از خود ، تدارک ببینند ، هیچ گاه وامانده و درمانده نخواهند شد. حتی چنین جامعه ای، هیچگاه به مسیرهای انحرافی هم کشیده نمی شود. اما شور بختانه ، افراد یا جوامع، برداشت و تمرکز درستی بر عقل و نفس و پنج نهاد اصلی نداشته و همچنین تمایلی در شهروندان برای برنامه ریزی و سرمایه گذاری روی سه گانه توانمند سازی خودشان، رفع نیازهای خودشان و حفاظت از خودشان دیده نمی شود. نتیجه این حد از غفلت عمومی می شود، بیدار باش های مقطعی و موضعی بواسطه سیلی های رویدادی-تاریخی ،آنهم بشکلی تکرار شونده.نتیجه اش می شود ،فرسودگی و خستگی فردی و اجتماعی و دنبال چوپان بودن های مکرر. نتیجه اش می شود خسران دنیوی و اخروی. در کتاب «آزاد: یک کودک و یک کشور در پایان تاریخ» به قلم لیا اوپی، استاد برجسته نظریه سیاسی در مدرسه اقتصاد لندن و ترجمه علیرضا شفیعی‌نسب. لیا اوپی (نویسنده کتاب) در کتاب حاضر، داستان زندگی آمیخته به سیاست خود و مردم آلبانی را با نگاهی نافذ روایت می‌کند و پرسش‌های مهمی را پیش روی خوانندگان قرار می‌دهد: آزادی چیست؟ چه کسانی واقعاً آزادند؟ و چگونه آرمان‌های بزرگ انسانی، در مواجهه با واقعیت و عمل، به ویرانه بدل می‌شوند؟ داستان با زندگی لیا، دخترکی یازده‌ساله، آغاز می‌شود که دنیای او با مفاهیم «جامعه آزاد و بی‌طبقه» و عشق به استالین و «عمو انور» (انور خوجه) گره خورده است. لیا در خانواده‌ای رشد می‌کند که والدینش تلاش می‌کنند نقدهایشان به حکومت را از او پنهان کنند، اما زمزمه‌هایی درباره «رفتن به دانشگاه» خویشاوندان (کنایه‌ای از زندان یا تبعید) و بهانه‌هایی برای قاب نکردن عکس انور خوجه، پیش‌زمینه‌ای از واقعیت پنهان جامعه را به تصویر می‌کشد.با فروپاشی دیوار برلین، ستون‌های جامعه آلبانی نیز به لرزه درمی‌آید. صحنه تکان‌دهنده جدا شدن سر مجسمه استالین در یکی از میادین شهر توسط دانشجویان معترض، نمادی از پایان یک دوران و آغاز آشوبی است که تاریخ دخترک را برای همیشه تغییر می‌دهد. اصطلاحاتی چون «جامعه مدنی»، «اصلاحات ساختاری» و «آزادی زنان» وارد گفتمان عمومی می‌شود، ژست‌ها و واژه‌ها دگرگون شده و رازهای جدیدی شکل می‌گیرند.

این جمله‌ی قصار گاهی ذهنم را درگیر می‌کند: «چیزی به نام ناهار رایگان وجود ندارد.» دوست داشتم توجه بیشتری نثار جمله‌ای که خودم ساختم و به طور ویژه‌ای مناسب این شهر است می‌شد: «هیچکس پول دیگری را به دقت پول خود خرج نمی‌کند.»، اما همه‌ی جملات قصار سخنانی نیم‌راست هستند. در دنیای واقعی اقتصاد، یک ناهار رایگان واقعی وجود دارد، ناهاری فوق‌العاده، و آن ناهار رایگان چیزی نیست جز بازار‌های آزاد و دارایی‌های خصوصی.

خیلی‌ها بر این باورند که ویروس تاجدار، ویروسی دست‌ساز است و چینی‌ها آن را برای فلج کردن اقتصاد سایر کشور‌ها و سلطه بر جهان، تولید و منتشر کرده‌اند. این یعنی مافیای جهانی قتل و غارت! برخی حتی از رفتار چینی‌ها به عنوان جنایت بشری یاد کرده و خواستار محاکمه بین المللی آن شده‌اند. کسانی هم هستند که از "کانیبالیسم" (آدمخواری) چینی سخن می‌گویند و به جهانیان هشدار می‌هند که؛ "چین تصمیم به قتل عالم مردم جهان گرفته است" سوال اینجاست که «آیا یک جامعه‌ی متأثر از تفکرات مافیایی می‌تواند سیستم ساختاری و نظم رفتاری یک نظام دموکراتیک را بپذیرد؟»

خروشچف در خاطراتش نوشته است: «دستان من به خون آلوده بودند. من همهٔ آنچه را انجام دادم که دیگران نیز انجام می‌دادند، اما حتی همین امروز اگر قرار باشد به آن جایگاه برای سخنرانی جهت گزارش در بارهٔ استالین بروم دوباره همان سخنان را بر زبان خواهم آورد. باید بالاخره روزی می‌رسید تا همهٔ این‌ها پشت سر گذارده می‌شد.» ...

وبیناری که در خبر مربوطه می بینید و می شنوید،آقای جواد حیدری کوشیدند جغرافیای بحث و همچنین شیوه تحلیل نظام‌های سیاسی را ارائه دهند. این‌که با چه معیارهایی می‌توان نظریه‌های سیاسی را تحلیل کرد؟ هر یک از نظریه‌ها درباره شهروندی، عدالت، اجتماع، فرمانروایان و… چه دیدگاهی دارند؟ هر یک از نظریه‌های سیاسی چه بنیان‌های فکری و فلسفی‌ای در هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی و انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی دارند؟ پاسخ این پرسش‌ها به ما کمک خواهند کرد از آشفتگی فکری در این زمینه فاصله بگیریم و تمایزهای نظریه‌های سیاسی روشن‌تر شود.

پیروزی انقلاب اسلامی ایران موجب شد تا همزمان با سیطره دو تفکر سرمایه‌داری و کمونیسم بر جهان، تفکر سومی نیز پرچم خود را برافراشته کرده و در جهان حرفی برای گفتن داشته باشد؛ تفکری که حامی مستضعفان، و بر ضد مستکبران، استعمارگران و ظالمان جهان بوده و هست.

یکی از علمای حوزه علمیه قم، در گفت‌وگوی اختصاصی با «اکو ایران» مدعی شده‌اند اقتصاد اسلامی نداریم. ایشان این ادعا را به جامعه‌شناسی و روانشناسی و سایر علوم انسانی نیز تسری داده‌اند. درباره این ادعا ملاحظاتی وجود دارد که در قالب نکاتی چند برمی‌رسم.

مجید تفرشی، تاریخ‌نگار، سندپژوه و تحلیلگر امور فرهنگی و بین‌المللی، در موردنقش بی‌بی‌سی در کودتای ۲۸ مرداد گفت: بعد از بازگشت مصدق به قدرت بعد از سی تیر تا نهم اسفند ۳۱ و حتی از نهم اسفند سال ۳۱ تا ۲۸ مرداد ۳۲ چند اتفاق می‌افتد که بی‌بی‌سی در آن نقش مهم دارد.

وزیر فرهنگ برزیل به دلیل بیان صحبت‌هایی که مشابه حرف‌های جوزف گوبلز، وزیر تبلیغات آلمان نازی بود، هدف انتقادهای وسیعی قرار گرفت و کمی بعد اخراج شد.

66 سال از کودتای انگلیسی-آمریکایی 28 مرداد گذشته است، اما تلخی آن هنوز در کام جامعه ایرانی احساس می‌شود. کودتایی که به‌واسطه شکاف میان دو جریان اصلی نهضت ملی‌شدن صنعت نفت -ملی‌ها و مذهبی‌ها- بستر وقوع آن فراهم شد و درنهایت با خیانت برخی عناصر و سوء‌مدیریت رهبری وقت نهضت، به سرانجام رسید. این غائله از آن تاریخ به زبان‌های مختلفی روایت شده است، اما در این میان برخی روایت‌ها از اهمیت و امتیاز بالاتری برخوردارند و این وجه‌الامتیاز به‌واسطه راوی این روایت‌ها پیدا می‌شود.

محمود سریع القلم، استاد دانشگاه، در یادداشتی تلگرامی با عنوان «Endgame کشور با غرب چیست؟» نوشت:پهلوی اول با تصورِ اینکه آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، فاتح نهایی خواهد بود فعالیتِ گستردۀ آلمانها در ایران را تسهیل کرد. پهلوی اول تصور نمی‌کرد که انگلستان و شوروی علیه آلمان متحد شوند و با همراهی آمریکا، آلمانِ نازی را شکست دهند.

مارکس درباره آینده بعد از سرمایه‌داری چندان چیزی نگفته و ننوشته. او به آینده‌نگری باور نداشت؛ هیچ‌کس نمی‌داند سرنوشت جهان چگونه رقم خواهد خورد. البته مارکس ایده‌هایی به دست می‌دهد که برای فرارفتن از سرمایه‌داری چه کارهایی باید کرد؛ ولی هیچ طرح کلی و نقشه راهی پیش‌روی ما نگذاشته است.

انزو تراورسو، استاد دانشگاه کرنل آمریکا و از جمله روشنفکران انتقادی اروپا، در گفت‌وگوی زیر به وضع کنونی چپ و رابطه آن با شکست‌های گذشته خود می‌پردازد.

پيدايش نظام تأمين اجتماعي به زماني بازمي‌گردد که اقتصاددانان مکتب مارکسيسم نظام سرمايه‌داري را در توزيع درآمد ناتوان مي‌دانستند و عقيده داشتند رويکرد اين نظام به نحوي است که به طور طبيعي فاصله طبقاتي بين طبقه کارگر و طبقه سرمايه‌دار مدام بيشتر مي‌شود؛ تا جايي که تحمل اين وضع ديگر براي طبقه کارگر فقير قابل تحمل نخواهد بود و بالاخره روزي عليه جور و استثماري که صاحبان سرمايه بر آنان روا داشته‌اند قيام خواهند کرد.

ماجرای نامه‌ امام خمینی(ره) به میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۹ و پیش بینی فروپاشی اتحاد شوروی سه سال زودتر از زمانی که اتفاق افتاد، یکی از اتفاقات شگفت انگیز جهان سیاست در سال های گذشته بوده است.

کسی دیگر به‌دنبال فضیلت و رستگاری نیست، چرا که دنیای جدید بر قدرت، لذت و سود برپا شده است. هر کس به فکر خودش است و نهایتاً تا آنجا به شما اهمیت می‌دهد که در خوشبختی‌اش سهمی داشته باشید. اگر از خودخواهیِ آدم‌های این دوره‌زمانه شکایت دارید، دیوید ووتن می‌داند تقصیر را باید به گردن چه کسی انداخت. او در کتاب جدیدش می‌گوید با ظهور ماکیاوللی، هابز و آدام اسمیت جهانی به وجود آمد که رؤیایی مانند رستگاری جای خود را به جست‌وجوی واقعیاتی همچون قدرت، لذت و سود سپرد و این‌چنین جهان جدید شکل گرفت.

سرپرست معاونت سیاسی، امنیتی استانداری همدان خطاب به مديران استان گفت: به منظور تشريح 40 سالگی انقلاب چاپ بروشور و كارهای كليشه‌ای تأثيرگذار نيست، نوآور باشيد

آلن بدیو، فیلسوف سرشناس، در مورد جدیدترین کتابش «پتروگراد، شانگهای: دو انقلاب قرن بیستم» (انتشارات لا‌فابریک، 2018) صحبت می‌کند، کتابی که شامل تأملاتش بر ناکامی‌های انقلاب اکتبر 1917 روسیه و انقلاب فرهنگی چین است. بدیو که همواره خلاف جریان آب شنا می‌کند از میراث انقلابی مائوئیسم دفاعی جنجالی می‌کند و از آینده نظریه مارکسیستی سخن می‌گوید.

جان کنث گالبرایث، یکی از بزرگ‌ترین و مشهورترین اقتصاددان قرن بیستم تلقی می‌شود، و از سال 1924 در دانشگاه هاروارد تدریس می‌کرد. از میان بیش از پنجاه کتاب وی، جامعه مرفه، کالبدشناسی قدرت، دولت صنعتی جدید، طبیعت فقر توده‌ای (ماهیت فقر عمومی)، روش‌های توسعة اقتصادی، سرمایه‌داری امریکا: مفهوم قدرت تلافی‌جویانه سرمایه‌داری، کمونیسم و همزیستی و علم اقتصادِ کلاه‌برداری معصومانه، کتاب‌هایی است که از وی به فارسی ترجمه شده است.

جودی دین نظریه‌پرداز سیاسی و متفکر 56ساله آمریکایی است که در «کالج هوبارت و ویلیام اسمیت» نیویورک علوم سیاسی تدریس می‌کند و سردبیر مجله «Theory & Event‏‏» است. او نظریه‌ شناخته‌شده‌ای دارد به نام «سرمایه‌داری ارتباطی». در نظر او، سرمایه‌داری و دموکراسی در یک شکل واحد نولیبرالی ادغام شده‌اند. او این تصور را که صرف وبلاگ‌نویسی یا توییت‌کردن، کامنت‌گذاشتن در وب‌سایت‌ها و چت‌روم‌های اینترنتی فی‌نفسه مداخله و کنشی سیاسی است از ریشه نقد می‌کند و معتقد است بخشی از جریان چپ‌ به‌جای شیوه سازماندهی و درک عمیق وضع موجود، مسحور چیزی شده‌ که او «سرمایه‌داری ارتباطی» می‌نامد؛ یعنی تمایل به گردش و انتشار بیهوده اخبار به خاطر نفس این گردش.