مجله اکونومیست در تازه‌ترین شماره ویژه سالانه خود با عنوان «The World Ahead 2026» چشم‌انداز جهان در سال پیش‌رو را ترسیم کرده است؛ روایتی تحلیلی از تغییرات ژئوپلیتیک، تکنولوژی و فناوری (هوش مصنوعی)، پزشکی، اقتصاد جهانی، فرهنگ و حتی سبک زندگی بشر در میانه دهه ۲۰۲۰. کاور این شماره با تصویر نمادینی از دنیایی در حال انفجار طراحی شده است. در تصویر جلد مجله کره‌ای را می بینید پر از نمادهای جنگ، هوش مصنوعی، سیاست، بحران انرژی و جنب‌وجوش اجتماعی که به خوبی آشوب عصر ما را بازتاب می‌دهد.پیام کلی اکونومیست روشن است: جهان ۲۰۲۶، جهانی در حال بازتعریف است. قدرت سیاسی در حال تمرکز دوباره، اقتصاد جهانی شکننده‌تر از همیشه و فناوری در حال بازنویسی قواعد زندگی است. در میانه این آشوب، تصمیم‌های واشنگتن (به طور مشخص، ترامپ)، پکن و بروکسل بیش از هر زمان دیگر سرنوشت زمین را رقم خواهند زد.

«وانگ یی» وزیر خارجه چین پنجشنبه شب با تاکید بر اینکه نباید قانون «جنگل» بر مناسبات جهان حکمفرما شود، گفت: آمریکا در جهان معاصر در حال تبدیل شدن به یک نیروی ویرانگر است.

در دریای جنوبی، چین ۷ پایگاه نظامی بر روی جزایر مصنوعی ایجاد کرده است. چین به دنبال مالکیت بر یکی از مهمترین مناطق اقیانوسی جهان است. دریایی جنوبی چین از نظر منابع طبیعی بسیار غنی است. دارای ۱۱ میلیارد بشکه نفت و ... است. اکنون ۵ کشور در انجا ادعای مالکیت دارند. در دریای‌جنوبی چین مجموع جزایر اسپارتلی جود دارد که‌ چین ویتنام ، مالزی و فیلیپین بر آن ادعا دارند. این جزایر در قلب دریای جنوبی قرار دارند.آمریکا به عنوان تنها ابر قدرت نمیخواهد جزایر اسپارتلی از آن چین باشد و نیروی دریایی به این منطقه اعزام کرده. چین برای محافظت از جزایر اسپارتلی جزیره مصنوعی در اطراف آن می‌سازد و اسم این راهبرد را کابیج می‌نامد.مشاور ترامپ معتقد است که آمریکا و چین در دریای جنوبی وارد جنگ می‌شوند. تاکنون امریکا با گشت زنی در دریای‌ جنوبی شرایط را مدیریت کرده است.‌این یک اقدام، سمبلیک اما موثر برای کنترل چین است.

«رَند» برآورد خود از تلفات انسانی مورد انتظار در هر جنگ محتمل میان دو کشور را ارایه نمی کند، ولی میزان نابودی ناوهای هواپیمابر و سایر ساز و برگ اصلی جنگی از هر طرف را تخمین می‌زند.